“Έφυγε” ο Αλέκος Ουδινότης

“Έφυγε” ο Αλέκος Ουδινότης

Έφυγε από την ζωή, σε ηλικία 85 ετών, ο συνάδελφος Αλέκος Ουδινότης. Ο συνάδελφος, μέλος του σωματείου από πολύ παλιά, έλαμψε στη σκηνή, όπως και στη ζωή.

Γεννήθηκε το 1935 στην Αθήνα και σπούδασε στη Δραματική Σχολή Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν.

Απ’ευθείας μετά την αποφοίτησή του (1960), αλλά ακόμη και κατά τη διάρκεια της πολυετούς συνεργασίας του με το ΚΘΒΕ, συμμετείχε και διακρίθηκε σε πολλές ελληνικές κινηματογραφικές παραγωγές («Μια αιωνιότητα και μια μέρα» το 1998, «Κατηγορώ τους δυνατούς» το 1970, «Ταπεινός και καταφρονεμένος» το 1968, «Κοινωνία ώρα μηδέν» το 1966, «Με λύγισε η φτώχεια» το 1965 και πολλές άλλες).

Συνεργάστηκε από το 1974 με το ΚΘΒΕ ως ηθοποιός και σκηνοθέτης σε πάνω από 30 παραστάσεις όπως: «Θείος Βάνιας» του Αντόν Τσέχωφ, σε σκηνοθεσία Κώστα Καζάκου (1993), «Πάρτι γενεθλίων» του Χάρολντ Πίντερ, σε σκηνοθεσία Στέλιου Γούτη (1989), «Ο υπάλληλος» του Μιχαήλ Χουρμούζη, σε σκηνοθεσία Στέλιου Γούτη (1982), «Δύο απιστίες: Ασήμαντος πόνος/Επίδειξη μόδας» του Χάρολντ Πίντερ, σε σκηνοθεσία Μίνου Βολανάκη (1976), «Οι εχθροί» του Μαξίμ Γκόργκυ, σε σκηνοθεσία Γιώργου Μιχαηλίδη (1975), «Ο βυσσινόκηπος» του Αντόν Τσέχωφ, σε σκηνοθεσία Μίνου Βολανάκη (1974) και πολλές ακόμα παραστάσεις. Τελευταία του παρουσία στην σκηνή του ΚΘΒΕ ήταν το 1999 με την παράσταση «Η σιωπή της Άλκηστης» της Τίνας Στεφανοπούλου και της Ομάδας Νέμεση, σε σκηνοθεσία του ίδιου

Σε ανακοίνωσή του για τον θάνατο του συναδέλφου, το ΚΘΒΕ, μεταξύ άλλων αναφέρει:

“Το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος εκφράζει τη βαθιά του θλίψη για την απώλεια του αγαπημένου ηθοποιού Αλέκου Ουδινότη, που υπηρέτησε με ήθος το θέατρο και τον κινηματογράφο και διακρίθηκε σε σημαντικούς ρόλους.

Ο Αλέκος Ουδινότης υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους πρωταγωνιστές του ΚΘΒΕ. Η θητεία του σε αυτό ξεκίνησε το 1974 με την παράσταση «Ο βυσσινόκηπος» του Αντόν Τσέχωφ, σε σκηνοθεσία Μίνου Βολανάκη, ενώ η τελευταία του συνεργασία με το ΚΘΒΕ ήταν το 1999 στην παράσταση «Η σιωπή της Άλκηστης», την οποία σκηνοθέτησε ο ίδιος.”

Αποχαιρετώντας τον, ο φίλος και στενός συνεργάτης του, Λεωνίδας Βαρδαρός, έγραψε τα παρακάτω:

“Αγαπητέ Αλέκο,

Λένε ότι οι ηθοποιοί του θεάτρου ξεχνιούνται μετά το πέρασμα τους από τη ζωή.
Τους ρόλους που ερμήνευσες με πάθος για την τελειότητά τους, θα θυμούνται για πολύ το θέατρο και οι θεατές.

Τα τελευταία 20 χρόνια οι διευθυντές του ΚΘΒΕ δεν σε κάλεσαν να χαρίσεις ακόμα μια ερμηνεία στο θέατρο.

Καλό ταξίδι φίλε, παθιασμένε άνθρωπε του θεάτρου!

“Λεωνίδας Βαρδαρός.