Επιτροπή Αλληλεγγύης ΣΕΗ // #mazi_dynatoi (vids, φωτό, ήχος, κείμενα)

Επιτροπή Αλληλεγγύης ΣΕΗ // #mazi_dynatoi (vids, φωτό, ήχος, κείμενα)

ΜάκηςΔανάηΉραΈνκεΛίλαΆνναΓιάννηςΚωνσταντίνοςΕλένηΗλιάνναΔώραΣάββαςΠαντελήςΣτέλιοςΜιχάληςΘανάσηςΤάσοςΜυρτώΓιώργοςΜαριάνθηΙωάνναΆκης
ΚΕΙΜΕΝΑ
Δημήτρης Δανάμπασης

Κατόπιν τηλεφωνικής επικοινωνίας από το Σωματείο μας για την ενημέρωση και τις εξελίξεις, συμμετέχω σε αυτή την αλυσίδα αλληλεγγύης, που μας κρατά συντονισμένους στη συχνότητα της θετικότητας και της ελπίδας. Μαζί μπορούμε να πάμε κόντρα στις δυσκολίες, γιατί εν τη ενώσει η ισχύς. Διεκδικούμε το δίκαιο αίτημα μας για στήριξη από το κράτος, αλλά συνάμα δηλώνουμε έτοιμοι να συνδράμουμε όπου μπορούμε στην κοινωνική αλληλεγγύη. Τα τηλέφωνα μου είναι στην διάθεση σας και σε ότι μπορώ και όπου μπορώ να βοηθήσω είμαι δίπλα σας.

Δημήτρης Καταλειφός

Μέσα σε αυτή την τεράστια κρίση της πανδημίας και τον αναγκαστικό αλλά επιβεβλημένο εγκλεισμό μας, είναι απαραίτητο να μην αισθανόμαστε μόνοι. Πέρα από τον κίνδυνο για την υγεία μας, προσωπική και δημόσια, όλοι οι ηθοποιοί αντιμετωπίζουμε μεγάλο οικονομικό πρόβλημα, ένα απειλητικό φάσμα ανεργίας και μια δυσάρεστη
καλλιτεχνική απραξία.
Σε αυτές τις δύσκολες στιγμές που ζει η χώρα και ο κόσμος, το ΣΕΗ θέλει, οφείλει και μπορεί να μας κρατήσει ενωμένους, να γεφυρώσει ένα γόνιμο
προβληματισμό, είτε για τα δικά μας θεατρικά ζητήματα, είτε ευρύτερα για θέματα που αφορούν την δημόσια υγεία, την τόσο παραμελημένη στην πατρίδα μας εδώ και πολλές δεκαετίες.
Η κρίση του κορονοϊού ανέδειξε όλες τις παθογένειες του συστήματος υγείας και ήρθε η στιγμή να ληφθούν τα αυτονόητα μέτρα βελτίωσης, τόσο για τους πολίτες όσο και για τους γιατρούς και τους νοσηλευτές. Δεν αρκεί να μένουμε στο σπίτι, αβοήθητοι οικονομικά και με τόσο προβληματική δημόσια υγεία. Χρειάζονται επίδομα όλοι οι ηθοποιοί ανεξαιρέτως. Απαιτούνται περισσότερες προσλήψεις γιατρών και νοσηλευτών. Απαιτείται τουλάχιστον συνεισφορά της ιδιωτικής υγείας στην δημόσια. Ο κορονοϊός επιβεβαίωσε ότι η υγεία και ο Άνθρωπος αποτελούν τις Ύψιστες Αξίες του πολιτισμένου κόσμου και όχι το κέρδος. Αν θέλουμε να προλάβουμε την σαρωτική καταστροφή που απειλεί την ανθρωπότητα, οφείλουμε να ψάξουμε και να διεκδικήσουμε ενωμένοι, σωτήριες αλλαγές για όλο τον κόσμο.

Μυρτώ Γκόνη

Φίλοι συνάδελφοι ηθοποιοί,
Έγκλειστοι των Αθηνών και του κόσμου,

Σας χαιρετίζω απ’την καμπή της ιστορίας και απ’το μπαλκόνι μου.
Μοιράζομαι ήδη το πρωτοφανές αυτό πάθημα του προληπτικού εγκλεισμού με πάνω από ένα δισεκατομμύριο ανθρώπους παγκοσμίως. Τις δύσκολες ώρες της μέρας, αυτή η σκέψη με ανακουφίζει καθώς μου υπαγορεύει ότι δεν είμαι η μόνη. Είμαι όμως μόνη μου;
Όλοι μας μέσα σε λίγες μέρες χάσαμε τις δουλειές μας, τα στέκια μας, δεν ξέρουμε πότε θα μπορέσουμε να αγκαλιάσουμε ξανά τους παππούδες, τους γονείς μας, τον αδερφό μας στο εξωτερικό, φίλους, έναν άγνωστο, τον μπάρμαν. Κοινώς, την πατήσαμε. Μαζί. Γιατί καθημερινά μέσα από τα κοινωνικά δίκτυα, τον κυρίαρχο τρόπο επικοινωνίας, την ίδια αγωνία τραβάμε. Την ίδια συγκίνηση για την αυτοθυσία γιατρών και νοσηλευτών. Τον ίδιο τρόμο μπροστά στις εικόνες από την γειτονική μας Ιταλία. Τον ίδιο θυμό στη θέα των αναγγελιών του εργασιακού μεσαίωνα που μας περιμένει και που από τον κλάδο μας δεν έφυγε και ποτέ. Την ίδια και απαράλλαχτη αγανάκτηση για την διαλυμένη Δημοσια Δωρεάν Υγεία, το βασικό κοινωνικό αγαθό.
Η σκηνή μας έχει διδάξει ότι το συναίσθημα που μοιράζεται είναι μια σκεψη έτοιμη να δράσει και να σε συνδέσει με έναν παραλήπτη. Γι’ αυτό λοιπόν τώρα νιώθω πιο συνδεδεμένη από ποτέ. Γιατί, σε αυτή την ανήκουστη συνθήκη, η οδύνη και η αγωνία μου είναι μοιρασμένες. Γιατί για πρώτη φορά η γενιά μου αντιλαμβάνεται ότι ο κόσμος αυτός ο Μέγας είναι και τόσο μικρός. Γιατί η απειλή του ενδεχόμενου θανάτου μας ένωσε παγκόσμια, σε μια πρωτοφανή συνείδηση της κοινωνικής μας ευθύνης. Όπως και της αναγκαιότητας να διασφαλίσουμε την ατομική ταυτότητα και την ιδιωτικότητα μας, χωρίς να είναι ανταγωνιστικές της ζωής και της υγείας.
Επαγρυπνούμε μαζί για τις μέρες που θα έρθουν, στηρίζουμε την κίνηση του συνδικαλιστικού μας οργάνου για στήριξη και προσφορά σε όσους από εμάς χρειαστουμε την βοήθεια του αυτές τις κρίσιμες ώρες. Και να ευχηθούμε ότι αυτή την Άνοιξη θα γίνει μόνο η αρχή μιας μαζικής συσπείρωσης γύρω από τα μεγάλα και τα σημαντικά προβλήματα της δουλειάς, που όλα αυτά τα χρόνια μας κρατάνε σε μια σιωπηλή άλλου είδους απομόνωση.

Καλή αντάμωση,
Μυρτώ Γκόνη.

Γιώργος Ματζιάρης

Δυο ζευγάρια χέρια απλωμένα στη φωτιά ζεσταίνουν τις καρδιές τους.
Πάλλονται μέσα στη ζέστη ή την καταστροφή,
αρχίζουν να ψάχνουν με αγωνία το ένα το άλλο.
Θέλουν να ζωντανέψουν μια άνοιξη, ένα χαμόγελο που τους κλέψανε βίαια σε μια βόλτα στη θάλασσα,
Σε εναν περίπατο που αφήσανε μισό.
Θέλουν να ξανά κρατηθούν, να ανταμώσουν τα λουλούδια που φύτεψαν,
να κυλήσουν κατά πάνω τους και να χαθούν γυμνοί, μέσα στον παράδεισο.
Δυο παιδιά που τρέχουν και χάνονται και ξανά βρίσκονται για να θυμίζουν πως δυο είναι πιο ισχυροί από έναν. Πως η ελπίδα χρειάζεται τον άνθρωπο κι ο άνθρωπος το χέρι που θα τον βοηθήσει να ξανά σηκωθεί, να ξανά πιστέψει, να αγκαλιάσει και να αγκαλιαστεί, να χαρίσει και να χαριστεί.
Άλλωστε όλοι μας λίγα λουλούδια δεν περιμένουμε να ανθίσουν;
Να αγγίξουμε ο ένας τον άλλο και να ξεχαστούμε.

Γιώργος Δεπάστας

Κάθομαι για 13η μέρα στο σπίτι και ομολογώ πως δεν μου πέφτει δύσκολο. Δουλεύω, ακούω μουσική, βλέπω ταινίες και σειρές, τακτοποιώ ντουλάπια, βιβλία, σιδερώνω, μιλάω στο τηλέφωνο και στο skype με φίλους, ελπίζοντας πάντα πως όλα αυτά θα περάσουν. Σκέφτομαι πως είμαι από τους τυχερούς, ίσως γιατί ξέρω πως δεν είμαι μόνος και δεν αισθάνομαι ανασφάλεια και πως, αν χρειαστεί, θα έχω τη βοήθεια του γιου μου κυρίως, και των φίλων μου. Σκέφτομαι όμως και όλους εκείνους που δεν έχουν την τύχη μου, νέους και ηλικιωμένους που αντιμετωπίζουν προβλήματα πάσης φύσεως και χρειάζονται συμπαράσταση. Έτυχε προχθές να διαβάσω μια ανάρτηση της Δανάης Κατσαμένη για μια καμπάνια αλληλεγγύης και την αναρτώ.
“Στις κρίσιμες στιγμές που όλοι ζούμε, κανένας δεν πρέπει να φοβηθεί και να νιώσει μόνος του. Όλοι βιώνουμε την ίδια ανασφάλεια και αμφιβολία, κλεισμένοι στα σπίτια μας. Γι΄αυτό αυτές τις ώρες περισσότερο από κάθε άλλη φορά έχουμε ανάγκη ο ένας τον άλλο. Έχουμε ανάγκη την οργάνωση και συσπείρωση. Την πληροφόρηση. Την ενημέρωση. Τη στήριξη, την αλληλεγγύη και τη συμπαράσταση. Το σωματείο ελλήνων ηθοποιών ξεκινά μια προσπάθεια να συντονίσει μια ομάδα αλληλεγγύης, έτσι ώστε να μη μείνει κανείς απροστάτευτος απέναντι σε κάθε εργοδοτική και κρατική αυθαιρεσία, ώστε να μη λείψει από κανέναν τίποτα. Είμαστε μαζί. Δεν εξαναγκαζόμαστε σε καμία υπογραφή από την εργοδοσία, που δε μας εξασφαλίζει. Ενημερωνόμαστε για τα δικαιώματά μας και για τις εξελίξεις. Στηρίζουμε ο ένας τον άλλο. Δηλώνουμε την εθελοντική μας προσφορά για ότι μπορεί να χρειαστεί (μετάβαση σε ιατρείο, τρόφιμα, φάρμακα). Φτιάχνουμε ένα δίκτυο αλληλεγγύης, προσπαθώντας να πάρει όλο και πιο μαζικά χαρακτηριστικά, όχι μόνο για το σήμερα, αλλά και για τους μήνες που θα ακολουθήσουν. Μπαίνουμε μπροστά. Με κάθε τρόπο, κρατάμε την πιο αλληλέγγυα στάση απέναντι σε ολόκληρη την κοινωνία, διεκδικούμε να παρθούν τώρα μέτρα για το υγειονομικό προσωπικό και τα νοσοκομεία. Ξεκινάμε μια καμπάνια. Μέσω των προσωπικών μας λογαριασμών, μέσω του facebook του σωματείου, με όποιο τρόπο επιλέξουμε, ώστε να μεταδώσουμε το μήνυμα. Δεν είμαστε μόνοι. Όσο είμαστε μαζί είμαστε δυνατοί.
#mazi_dynatoi
*Τα γραφεία μας θα παραμείνουν κλειστά για την προάσπιση της δημόσιας υγείας, ο μηχανισμός του Σωματείου ωστόσο συνεχίζει να δουλεύει κανονικά. Η γραμματειακή υποστήριξη θα συνεχίσει για οποιαδήποτε απορία ή διευκρίνιση. Για περαιτέρω επικοινωνία δίνονται τα τηλέφωνα των υπεύθυνων από το Διοικητικό Συμβούλιο προκειμένου να είμαστε όλοι σε συνεχή επαφή.
(Δημήτρης Αντωνιάδης 6980600979, Δανάη Κατσαμένη 6944508579, Αλεξία Γαβρίλη 6972135315)”

ΗΧΟΓΡΑΦΗΣΕΙΣ/ ΑΦΗΓΗΣΕΙΣ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ, ΣΚΙΤΣΑ
Μιχαήλ Γιαννικάκης

Αριάδνη Μιχαηλάρη