ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΑΜΕ ΤΟΝ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ ΚΑΙ ΔΑΣΚΑΛΟ ΤΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ ΛΕΩΝΙΔΑ ΤΡΙΒΙΖΑ

ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΑΜΕ ΤΟΝ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ ΚΑΙ ΔΑΣΚΑΛΟ ΤΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ ΛΕΩΝΙΔΑ ΤΡΙΒΙΖΑ

To ΣΕΗ αποχαιρετά τον σκηνοθέτη και δάσκαλο του θεάτρου Λεωνίδα Τριβιζά που αφησε στην ιστορία του θεάτρου το δικό του στίγμα συμβάλλοντας στην εξέλιξη του νεοελληνικού θεάτρου και την ανάδειξη πρωτοπόρων έργων της παγκόσμιας δραματουργίας.

Γεννήθηκε στην Κέρκυρα, το 1929, φοίτησε παράλληλα στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και στη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης, από όπου αποφοίτησε το 1956. Τον κέρδισε το θέατρο του οποίου υπήρξε ακούραστος εργάτης επί δεκαετίες.

Άξονες της δημιουργίας του ήταν   η πίστη στην κοινωνική αποστολή του θεάτρου και η ανάγκη πολιτικής παρέμβασης,  η αναζήτηση νέων, άγνωστων ως τότε, στο ελληνικό κοινό, έργων,  η προώθηση της εγχώριας δραματουργίας και  η διάθεση σκηνικού πειραματισμού επάνω σε διαφορετικά θεατρικά είδη και δραματουργικές φόρμες.

Σημαντικές στιγμές της προσφοράς του αποτέλεσαν η δημιουργία του πρώτου του θεατρικού σχήματος «Κυκλικό Θέατρο»(1961), που με την κυκλική σκηνή του καταργούσε την απόσταση θεατή και ηθοποιού, η ίδρυση και λειτουργία του Λαϊκού Πειραματικού Θεάτρου (1975–1984) και της ομώνυμης Δραματικής Σχολής., καθώς και το ανέβασμα της παράστασης ο Λάκκος της αμαρτίας του Γιώργου Μανιώτη, με την οποία έφερε για πρώτη φορά στο προσκήνιο τα πρόσωπα του περιθωρίου .Η θεατρική στέγη του Λεωνίδα Τριβιζά μεταφέρθηκε το 1976 στο θέατρο «Πορεία» Εκεί στέγασε το «Λαϊκό Πειραματικό θέατρο» που ίδρυσε με την Ξένια Καλογεροπούλου και τον Γιάννη Φέρτη.

Με την «υπογραφή» του Λεωνίδα Τριβιζά άναψαν τα φώτα της «Μαγικής Πόλης» των Μίκη Θεοδωράκη και Μάνου Χατζιδάκι, το καλοκαίρι του 1963 στο θέατρο «Πάρκ».Ακολούθησαν οι συνεργασίες του με το Εθνικό Θέατρο (1965–1967) και στο ελεύθερο θέατρο με τον θίασο του Αλέκου Αλεξανδράκη και τον θίασο του Δημήτρη Χορν, ενώ η πρώτη και η τελευταία σκηνοθετική δουλειά του, έγινε σε συνεργασία με τον θίασο του Κώστα Καζάκου.