Καλυπτόμαστε και συμφωνούμε απόλυτα με όσα ανακοίνωσε το ΣΕΗ. Θα υπογραμμίσουμε απλώς ορισμένα σημεία από την πλευράς μας, ως Σωματείο Εργαζομένων στο Χώρο του Χορού.
Καταρχάς, έχει σημασία να τονίσουμε πως δεν τηρούνται οι όροι της δημόσιας προκήρυξης επιχορηγήσεων όταν το ίδιο το Υπουργείο, ενώ απευθύνει προσκλήσεις των 15.000, 25.000 και 35.000 € στο χορό – και 8.000 € για τις νεοσύστατες ομάδες (ΑΜΚΕ) -, αναιρεί το ίδιο ως Δημόσιος Φορέας τους όρους της δημόσιας πρόσκλησης του.
Παράλληλα, τα δημοσιευμένα αποτελέσματα δεν παρέχουν βασικά στοιχεία που θα επέτρεπαν στην καλλιτεχνική κοινότητα να αποτιμήσει με διαφάνεια την κατανομή των δημόσιων πόρων. Δεν αναγράφεται δηλαδή η έδρα των ΑΜΚΕ που επιχορηγήθηκαν, όπως συνέβαινε σε προηγούμενα έτη, ούτε αποτυπώνεται με σαφήνεια η κατηγορία κάθε αιτήματος — αν είναι παραγωγή, περιοδεία, φεστιβάλ ή άλλη δράση. Ένα επίσης ανησυχητικό δεδομένο είναι, ότι η Θεσσαλονίκη, η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της χώρας και ένας από τους βασικούς πυρήνες σύγχρονης χορευτικής δημιουργίας, απουσιάζει εντελώς από τις εγκεκριμένες επιχορηγήσεις ανεξάρτητων σχημάτων χορού, ενώ και η χρηματοδότηση για παραγωγή νέου έργου από ομάδες της περιφέρειας παραμένει περιορισμένη. Η περιφέρεια δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται μόνο ως τόπος φιλοξενίας πολιτιστικών γεγονότων. Οφείλει να υποστηρίζεται ως τόπος διαβίωσης και παραγωγής σύγχρονου πολιτισμού.
Με ποιον τρόπο ακριβώς μας δείχνει ο Υφυπουργός την έμπρακτη στήριξη στην κοινότητα και σε δημιουργούς που έχουν πραγματικά ανάγκη αυτούς τους πόρους, όπως αναφέρει; (Τα 3.000 και 5.000 είναι οι πόροι;, θα πούμε εμείς) Η σκηνή και ο χρόνος πρόβας που χρειαζόμαστε, όπως λέει, έχει ιδέα πόσο κοστίζουν στους δημιουργούς; Είναι προφανές ότι έχουν “μαύρα μεσάνυχτα” για το τι σημαίνει καλλιτεχνικό έργο, έρευνα, δράση, παραγωγή, περιοδεία. Είναι προφανές ότι δεν υπάρχει καμία πολιτιστική πολιτική που να πατάει και να απαντάει στις συνολικές και πραγματικές ανάγκες των δημιουργών και των καλλιτεχνών.
Το ΣΕΧΩΧΟ ήδη από τις 8 Ιουνίου έχει κοινοποιήσει επιστολή προς το Υπουργείο Πολιτισμού με την οποία καταθέσαμε συγκεκριμένες προτάσεις για την αύξηση του συνολικού προϋπολογισμού των επιχορηγήσεων Χορού, τη διασφάλιση αξιοπρεπών αμοιβών και ασφαλιστικής κάλυψης των εργαζομένων, τη διαφάνεια των διαδικασιών και των κατηγοριών χρηματοδότησης με ένταξη νέων ομάδων και κατηγορίας για έρευνα και την ουσιαστική ενίσχυση της καλλιτεχνικής δημιουργίας στην περιφέρεια. Στα αιτήματα αυτά δεν λάβαμε μέχρι σήμερα καμία απάντηση. Δεν είναι η πρώτη φορά που ο χώρος του χορού βρίσκεται αντιμέτωπος με δραματική συρρίκνωση της δημόσιας χρηματοδότησής του.”. Αλήθεια, πώς θεωρούν ότι οι δημιουργοί θα “αφιερωθούν στο έργο τους, θα μοιραστούν το όραμά τους” με τέτοιους όρους; Πότε επιτέλους θα γίνει κατανοητό ότι αυτό είναι το επάγγελμά μας και όχι το χόμπι μας; Έχουμε φοιτήσει σε τριετείς σχολές με πολύ κόπο, και χρήμα, όσες και όσοι δεν είχαμε πρόσβαση σε δωρεάν ανώτερη εκπαίδευση, ενώ σίγουρα όλες και όλοι έχουμε περάσει χρόνια στις αίθουσες χορού, προκειμένου να έχουμε τη δυνατότητα να εισαχθούμε σε μία επαγγελματική σχολή χορού. Θέλουμε και πρέπει να μπορούμε να βιοποριζόμαστε ως καλλιτέχνες, στο πεδίο που σπουδάσαμε και να έχουμε μία σοβαρή αντιμετώπιση σαν επαγγελματίες του χορού.
Είναι σημαντικό να υπογραμμίσουμε το γεγονός ότι οι επιχορηγήσεις του Υπουργείου Πολιτισμού είναι η μοναδική κρατική στήριξη που δέχεται ο χορός – και το θέατρο – στην Ελλάδα. Δε διαθέτουμε Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, ούτε “στέγη χορού”, τα οποία εδώ και χρόνια διεκδικούμε. Εργασία που να εξασφαλίζει τους όρους επιβίωσής μας από το αντικείμενο που σπουδάσαμε και ένα κέντρο, διαμορφωμένο για να καλύπτει όλες τις ανάγκες χορευτών και χορογράφων, με υποδομή για παραστάσεις, πρόβες, καλλιτεχνική φιλοξενία, αλλά και βιβλιοθήκη, που να καλύπτει τις ανάγκες για έρευνα και περαιτέρω ανάπτυξη, καλλιέργεια και εκπαίδευση στα είδη και την τέχνη του χορού, της χορογραφίας και της παράστασης. Αυτός είναι ο οραματισμός και ο σχεδιασμός που επιθυμούμε για την τέχνη που αγαπάμε και που ακόμη κι αν δεν υπάρχει ως ορατή επιλογή σήμερα που μιλάμε, εμείς με πείσμα θα το διεκδικούμε.
Όπως δήλωσε και το ΣΕΗ, από κοινού τα δύο σωματεία απαιτούμε:
Άμεση έκτακτη επιχορήγηση για το 2026.
Απόδοση του 2% του ετήσιου προϋπολογισμού για τον Πολιτισμό, με συγκεκριμένη ποσόστωση για το θέατρο και τον χορό που να ανταποκρίνεται πλήρως στις σύγχρονες ανάγκες της καλλιτεχνικής δημιουργίας.
Καμία επίπτωση ή αποκλεισμό από πλευράς ΥΠΠΟ προς τις ομάδες για τις μελλοντικές τους αιτήσεις, σε περίπτωση που προσαρμόσουν το πρόγραμμά τους ή αρνηθούν τη φετινή ανεπαρκή χρηματοδότηση.
Εξασφάλιση και παραχώρηση δημόσιων χώρων για πρόβες.
Δεν διεκδικούμε απλώς περισσότερα χρήματα. Διεκδικούμε τους όρους που κάνουν δυνατή την εργασία και τη συνέχιση της Τέχνης μας.
Όλες και όλοι τη Δευτέρα 5 Οκτώβρη στις 11.00 έξω από το ΥΠΠΟ στην Μπουμπουλίνας.