ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΔΣ για το ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΑΘΗΝΩΝ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΔΣ για το ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΑΘΗΝΩΝ

Το ΣΕΗ χαιρετίζει τον αγώνα των εργαζομένων στο Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου και στηρίζει το κάλεσμα του ΣΕΘΕΑ για τη λήψη μέτρων και πρωτοβουλιών με στόχο την άμεση επαναπρόσληψη των συναδέλφων που απολύθηκαν ή δεν ανανεώθηκαν οι συμβάσεις τους. Δηλώνουμε την αλληλεγγύη μας και τη διάθεσή μας να συμβάλουμε έμπρακτα στην οργάνωση και την κλιμάκωση του αγώνα, συμμετέχοντας στις μορφές πάλης που θα αποφασιστούν.

Θεωρούμε ότι η συζήτηση πρέπει να αφορά το σύνολο των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι στο Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου. Οι χαμηλοί μισθοί, η εποχικότητα και η εργασιακή ανασφάλεια, καθώς και η ανάγκη πολλών συναδέλφων να εργάζονται σε περισσότερες από μία δουλειές για να τα βγάλουν πέρα, διαμορφώνουν συνθήκες εξάντλησης και αυξημένων κινδύνων για την υγεία και την ασφάλειά τους. Είναι μια πραγματικότητα που βιώνουμε καρμπόν και οι εργαζόμενοι ηθοποιοί στους χώρους δουλειάς μας.
Στηρίζουμε με όλες μας τις δυνάμεις τις αγωνιστικές πρωτοβουλίες των εργαζόμενων του φεστιβάλ και του ΣΕΘΕΑ με βάση το οποίο αναλαμβάνουμε την ευθύνη δράσης που μας αναλογεί στο χώρο μας.
 
“Η πολυαπασχόληση, σε συνδυασμό με τα εξαντλητικά ωράρια, την έλλειψη επαρκούς ανάπαυσης και τις αυξημένες απαιτήσεις των παραγωγών, μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρά εργατικά ατυχήματα. Η προστασία της ζωής και της υγείας μας δεν μπορεί να μπαίνει σε δεύτερη μοίρα ούτε να αντιμετωπίζεται ως ατομική ευθύνη του κάθε εργαζόμενου. Απαιτούνται ουσιαστικά μέτρα πρόληψης, ασφαλείς συνθήκες εργασίας, επαρκής στελέχωση.
 
Διεκδικούμε σταθερή και αξιοπρεπή εργασία, ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς και μέτρα προστασίας της υγείας και της ασφάλειας όλων των εργαζομένων. Δεν αποδεχόμαστε η εποχικότητα, η επισφάλεια και η “συνθήκη ομηρείας” των εργαζομένων να αποτελούν μόνιμο καθεστώς.
 
Παράλληλα, θεωρούμε χρέος μας η αλληλεγγύη να μην περιορίζεται στα λόγια. αγκαλιάζουμε την προσπάθεια του ΣΕΘΕΑ να συζητήσει και να οργανώσει συγκεκριμένες πρωτοβουλίες έμπρακτης στήριξης, ώστε οι συνάδελφοι που βρέθηκαν χωρίς εργασία να μπορέσουν να σταθούν στα πόδια τους και να αντιμετωπίσουν τις άμεσες ανάγκες τους.
 
 
 
Κανένας συνάδελφος μόνος του. Κανένας εργαζόμενος χωρίς στήριξη.”\