Συντάκτης: editora

Για τις δυνάμεις καταστολής στα νησιά

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ- ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΣΕΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ ΣΤΑ ΝΗΣΙΑ

Το Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών χαιρετίζει την αποφασιστική και μαχητική στάση των κατοίκων των νησιών του Β. Αιγαίου, που κατάφερε την απομάκρυνση των δυνάμεων καταστολής από τα νησιά.

Ο αγώνας των εργαζόμενων των νησιών, η αποφασιστική τους απάντηση απέναντι στα σχέδια της κυβέρνησης,  να επισφραγίσει το αίσχος του εγκλεισμού χιλιάδων προσφύγων και μεταναστών , μας αποδεικνύει περίτρανα πως όταν οι εργαζόμενοι θέλουν, μπορούν.

Τις τελευταίες μέρες άλλωστε, βρισκόμαστε μπροστά σε συνεχείς εξελίξεις, που όλες έχουν στο στόχαστρο τους εργαζόμενους.  Η κυβέρνηση, προκειμένου να προχωρήσει με ακόμα μεγαλύτερη ταχύτητα μια σειρά από μέτρα ενάντια σε εργαζόμενους και νεολαία, στέλνει τα ΜΑΤ και το στρατό να κάνουν απόβαση στα νησιά, να αποψιλώνουν τα δάση προκειμένου να περάσουν σαν άλλες «δυνάμεις κατοχής».  Στήνει κλούβες προκειμένου να κρατήσει έξω από το συνέδριο της ΓΣΕΕ τους πραγματικούς εργαζόμενους και να παρθούν αποφάσεις μεταξύ κυβέρνησης και εργοδοσίας, ώστε να διευκολυνθεί το έργο τους και η ανάπτυξή τους. Καταργεί και στην πράξη το άσυλο στέλνοντας αστυνομικούς, που έκαναν χρήση χειροβομβίδων κρότου λάμψης, την ώρα που μέσα στο πανεπιστήμιο βρίσκονταν φοιτητές.

Η καταμέτρηση θα μπορούσε να μη έχει τέλος.  Η κυβέρνηση είναι φανερό πως θα κάνει τα πάντα για να περάσει τα αντιλαϊκά μέτρα που έχει αποφασίσει, προκειμένου να σταθεροποιηθεί η οικονομία στις δικές μας πλάτες, με τους δικούς τους όρους.

Το αίσχος της βίας , είτε αυτή προέρχεται από τις δυνάμεις καταστολής, είτε από νομοσχέδια που μας στερούν κατεκτημένα δικαιώματα πρέπει να λάβει απάντηση.  Να συνεχιστεί ο αγώνας ενάντια στα σχέδια της κυβέρνησης, ενάντια στην εμπλοκή της χώρας στους ιμεριαλιστικούς σχεδιασμούς, ενάντια στο αντι-ασφαλιστικό νομοσχέδιο, ενάντια στην προσπάθεια φίμωσης των οργανώσεων των εργαζόμενων.

  1. Στεκόμαστε δίπλα στους πρόσφυγες που είναι τα θύματα των Ιμπεριαλιστικών πολέμων που διεξάγονται εδώ και χρόνια στην Περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, στο πλαίσιο της μοιρασιάς των πλουτοπαραγωγικών πηγών ενέργειας στις περιοχές αυτές.
  2. Απαιτούμε να κλείσουν τώρα όλα τα Hotspot και τα κέντρα κράτησης μεταναστών (ανοιχτού και κλειστού τύπου) και να δοθούν χαρτιά σε όλους τους μετανάστες ώστε να μεταβούν στην χώρα προορισμού τους.
  3. Ζητάμε την άμεση απεμπλοκή της χώρας μας από τους Ιμπεριαλιστικούς πολέμους, που με την συμμετοχή της στο ΝΑΤΟ, έχοντας κάνει απ’ άκρη σ’ άκρη την Ελλάδα ένα τεράστιο ορμητήριο Νατοϊκών Βάσεων (Σούδα, Λάρισα, Άραξος κ.α.), θέτοντας την χώρα μας ως μελλοντικό στόχο και βάζοντας έτσι σε κίνδυνο τον ίδιο τον Ελληνικό λαό.

Για το ΣΕΗ,

Ο Πρόεδρος

Η Γεν. Γραμματέας

Δημήτρης Αντωνιάδης

Ήρα Ρόκου

Έφυγε από την ζωή ο αγαπημένος Κώστας Βουτσάς

Έφυγε εχθές τα ξημερώματα από τη ζωή, σε ηλικία 88 ετών, ο μεγάλος ηθοποιός, συνάδελφος Κώστας Βουτσάς, που νοσηλευόταν το τελευταίο διάστημα σε νοσοκομείο με προβλήματα υγείας.

Γεννήθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 1931 στον Βύρωνα και μεγάλωσε πολύ φτωχικά σε μια, προσφυγική οικογένεια με καταγωγή από τους Επιβάτες Ανατολικής Θράκης.

Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Μακεδονικού Ωδείου, απ’ όπου αποφοίτησε το 1953 και αρχικά έλαβε μέρος σε παραστάσεις περιπλανώμενων θιάσων (μπουλούκια).

Στην 68χρονη θεατρική καριέρα του έχει παίξει σε όλα τα είδη θεάτρου. Αρχαίο δράμα, κωμωδία, Σαίξπηρ, σύγχρονο.

Στον κινηματογράφο, έχοντας συμμετάσχει σε πάνω από 100 ταινίες ελληνικής και ξένης παραγωγής (από το 1953), έχουν μείνει χαραγμένα στην μνήμη μας πλήθος χιουμοριστικών ενσταντανέ. Ξεχωρίζουν οι ερμηνείες του στο “Ανθρωπάκι”, “Νύχτα γάμου”, όπως αξέχαστος θα μείνει και στις ταινίες “Ο Φίλος μου Ο Λευτεράκης”, “Για Ποιόν Χτυπά η Κουδούνια” και πολλές άλλες. Κέρδισε το βραβείο ερμηνείας στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης για την ταινία “Ο έρωτας του Οδυσσέα” του Βασίλη Βαφέα.

Στην τηλεόραση, στις πάνω από 20 ελληνικές σειρές στις οποίες συμμετείχε από το 1973 (Βαριετέ), θα τον θυμόμαστε ιδιαίτερα για τις “Ο Ονειροπαρμένος”, “Ο Ανδροκλής και τα λιοντάρια του”, “Ιστορίες χωρίς δάκρυά”, αλλά και σε πιο σύγχρονες όπως η “Πολυκατοικία” και “Με τα Παντελόνια Κάτω”.

Για τους συναδέλφους στον κλάδο και το σωματείο ήταν πολύ αγαπητός και πάντα ευχάριστος και δοτικός. Για όλους θεατές και τους συναδέλφους ήταν παράδειγμα αγάπης για το θέατρο. Θα τον θυμόμαστε έτσι.

Το ΔΣ αποχαιρετά τον μεγάλο και αγαπημένο συνάδελφο και εκφράζει τα βαθιά συλλυπητήρια του στην οικογένεια και τους οικείους του.

Η κηδεία του θα πραγματοποιηθεί αύριο, Παρασκευή στο Α’ νεκροταφείο Αθηνών, μετά το λαϊκό προσκύνημα στη Μητρόπολη Αθηνών.

*Η σωρός του εκτίθεται και σήμερα σε λαϊκό προσκύνημα στην Μητρόπολη Αθηνών.

Την Τρίτη 18 Φλεβάρη 2020 απεργούμε, διαδηλώνουμε μαζί με το κοινό μας!

“Αθήνα,  11/02/20

Η Κοινωνική Ασφάλιση αφορά τη ζωή και την τέχνη μας.

Τώρα να αποσυρθεί το απαράδεκτο αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο!

Ο άθλιος νόμος Κατρούγκαλου – Βρούτση!

Την Τρίτη 18/02 απεργούμε και διαδηλώνουμε μαζί με το κοινό μας!

Συνάδελφοι,

Η Κοινωνική Ασφάλιση δεν είναι κάποια “ποσοστά αναπλήρωσης”. Αφορά την Υγεία, την Πρόνοια, την προστασία στη δουλειά, τις κοινωνικές παροχές, τις συντάξεις, τα εμβόλια των παιδιών, τα φάρμακα.

Όλοι μας γνωρίζουμε ποσό σημαντικό είναι να είσαι υγιής ,για να δουλέψεις για να παράξεις πολιτισμό και απ’ αυτή τη σκοπιά η κατάργηση της κοινωνικής ασφάλισης  είναι και για εμάς αίτια πολέμου όπως πολύ σωστά έχουν επισημάνει οι ταξικές δυνάμεις στο κίνημα .

Με το σημερινό νόμο, η ΝΔ έρχεται να θωρακίσει το νόμο Κατρούγκαλου του ΣΥΡΙΖΑ και να τον πάει ένα βήμα παραπέρα κλείνοντας όλα τα νομικά κενά. Προχωράει επιθετικά και γρήγορα, κορυφώνοντας ένα αντεργατικό κρεσέντο που έχει ξεκινήσει ήδη από το ’92 και που κάθε κυβέρνηση ως τώρα έβαλε το δικό της λιθαράκι,     ισοπεδώνοντας κάθε δικαίωμα.

Ενδεικτικά μόνο να σημειώσουμε ότι τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης πάνε στα 67 με προϋπόθεση τα 30 ασφαλιστικά χρόνια = 9.000 ένσημα για όλους, άντρες και γυναίκες ή 62 με 40 χρόνια ασφάλισης, δηλαδή 12.000 ένσημα!!!. Καμία εξαίρεση δεν υπάρχει για καμία κατηγορία εργαζομένων. Ενώ παράλληλα στο στόχο μπαίνουν ξανά τα ΒΑΕ και τα ένσημα το αυξημένων ασφάλιστρων, για τα οποία βέβαια δεν υπάρχει καμία διάταξη για τη     μείωση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησής τους. Αυτό βέβαια  για μας τους ηθοποιούς σημαίνει ότι σύνταξη δεν θα πάρουμε ποτέ! Όσο κι αν φαντάζει γοητευτικό για κάποιους  «να πεθάνουν στο σανίδι» οι κυβερνήσεις των τελευταίων αιτών διαχρονικά αλλά και     ειδικά  με το νέο νόμο για το ασφαλιστικό  μας διαβεβαιώνει ότι «θα πεθάνουμε στη  ψάθα»!!!

Είναι καθαρό οτι  κύριο στόχο τους έχουν να απαλλάξουν από κάθε ευθύνη σχετικά με την υγεία και τη σύνταξη την εργοδοσία και το κράτος και να τη φορτώσουν όλη στις πλάτες μας. Δηλαδή φέρνουν  τη πλήρη κατάργηση του κοινωνικού χαρακτήρα του ασφαλιστικού συστήματος. Τη μετατροπή του σε έναν ατομικό λογαριασμό, που το σύνολο των     εισφορών των εργαζομένων που είναι κατατεθειμένες σε αυτόν, θα τζογάρεται, θα παίζεται στο χρηματιστήριο και με ό, τι περισσεύει θα πρέπει να πληρώνονται φάρμακα, γιατροί, νοσοκομεία, αλλά και να ζήσουμε στα γηρατειά μας. Το μόνο που θα είναι καθορισμένο σε αυτό το σύστημα θα είναι το τι θα δίνουμε, ενώ κανένας δε  ξέρει τι θα παίρνουμε. Πάντα με τον κίνδυνο εννοείται να τα χάσουμε όλα , μένοντας χωρίς καμία σύνταξη, καμία     ασφάλιση, καμιά ιατροφαρμακευτική περίθαλψη…

Συνάδελφοι,

η «κοινωνική ασφάλιση» είναι δικαίωμα και δε θα αφήσουμε να παραδοθεί στα χέρια των επιχειρηματικών ομίλων της υγείας και της ασφάλισης! Υψώνουμε τη φωνή μας μαζί με όλων των εργαζομένων!

Διαδηλώνουμε την Τρίτη μαζί με το κοινό μας στις 10.30 στα Προπύλαια, με το πανό του σωματείο μας.

Απεργούμε από τις παραστάσεις και από κάθε χώρο δουλειάς μας, ζητώντας την κατανόηση του κοινού γιατί είμαστε κι εμείς εργαζόμενοι.

Οι αγωνιστικές κινητοποιήσεις του προηγούμενου διαστήματος, οι αποφάσεις εκατοντάδων σωματείων για απεργία, ο αγώνας των εργαζομένων της Γαλλίας όπου  καλλιτέχνες κινητοποιούνται για το ίδιο ζήτημα, μας γεμίζουν δύναμη για τη συνέχεια!

Διεκδικούμε:

  • Να αποσυρθεί τώρα το νομοσχέδιο!
    • Αποκλειστικά Δημόσια Κοινωνική Ασφάλιση & Δωρεάν Υγεία. Κατάργηση κάθε επιχειρηματικής δράσης.
      • Σύνταξη στα 60 έτη για τους άνδρες και στα 55 για τις γυναίκες. Επαναφορά των καλλιτεχνικών ειδικοτήτων που αφαιρέθηκαν από τη λίστα των Βαρέων και Ανθυγιεινών Επαγγελμάτων. Επαναφορά των μειωμένων ηλικιακών ορίων συνταξιοδότησης για τους εργαζόμενους στο θέαμα – ακρόαμα που πλήρωναν αυξημένο ασφάλιστρο (χορευτές, πνευστούς, ηθοποιούς, ηθοποιούς λυρικού μελοδράματος, τεχνικούς και μουσικούς θεάτρου). Μέτρα υγιεινής και ασφάλειας με ευθύνη του κράτους και της εργοδοσίας, σε θέατρα, νυχτερινά μαγαζιά και μουσικές σκηνές.
  • Ιατροφαρμακευτική περίθαλψη για όλους. Απόσυρση της εγκυκλίου Αχτσιόγλου που ορίζει την ασφαλιστική ικανότητα στα 75 ένσημα και κατάργηση του νόμου Πετραλιά που την τοποθετεί στα 100.
  • Κανένας άνεργος χωρίς επίδομα. Ο χρόνος ανεργίας να μετριέται ως συντάξιμος.
  • Επίδομα και άδεια μητρότητας για κάθε γυναίκα, χωρίς όρους και προϋποθέσεις.
  • Μείωση του απαραίτητου αριθμού ενσήμων για το εποχικό βοήθημα κάτω από τα 50. Να δικαιούνται το βοήθημα και οι εργαζόμενοι μουσικοί σε ωδεία και μουσικές σχολές.
  • Εγγύηση των αποθεματικών των Ασφαλιστικών Ταμείων από το κράτος. Επιστροφή των κλεμμένων από τις μεγάλες επιχειρήσεις που τα τρώνε εδώ και δεκαετίες. Να εισπραχθούν τα -πάνω από 17 δις που χρωστούν σήμερα οι μεγαλοεργοδότες. Καμία μείωση ασφαλιστικών εισφορών για εργοδότες.

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΛΛΗΝΩΝ ΗΘΟΠΟΙΩΝ”

“Έφυγε” η αγαπημένη συγγραφέας παιδικών βιβλίων, Άλκη Ζέη

«Εφυγε» τα ξημερώματα της Παρασκευής από τη ζωή, στα 97 της χρόνια, η συγγραφέας Αλκη Ζέη, που τα βιβλία της διαβάστηκαν, αγαπήθηκαν και συνεχίζουν να γοητεύουν γενιές παιδιών.

Η Αλκη Ζέη γεννήθηκε στην Αθήνα και πέρασε τα πρώτα παιδικά της χρόνια στη Σάμο, από όπου καταγόταν η μητέρα της. Έπειτα, η οικογένειά της εγκαταστάθηκε στο Μαρούσι και στη συνέχεια στην Αθήνα. Από πολύ μικρή ασχολήθηκε με το γράψιμο. Ηδη από τις πρώτες τάξεις του Γυμνασίου άρχισε να γράφει κείμενα για το κουκλοθέατρο. Γνωρίζει και γίνεται φίλη με την άλλη μεγάλη συγγραφέα που αγάπησαν τα παιδιά, την Ζωρζ Σαρή.

Κατά την περίοδο της Κατοχής εντάχθηκε στην ΕΠΟΝ και σπούδασε Φιλοσοφία του Θεάτρου στη Φιλοσοφική του Πανεπιστημίου των Αθηνών και υποκριτική στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Ωδείου Αθηνών. Τότε γνώρισε και τον Γιώργο Σεβαστίκογλου, θεατρικό συγγραφέα, με τον οποίο παντρεύτηκαν το 1945. Το 1957 μετακόμισαν στη Μόσχα και η Ζέη σπούδασε στο Τμήμα Σεναριογραφίας του Ινστιτούτου Κινηματογράφου της Μόσχας. Στη Μόσχα γράφει και το πρώτο της βιβλίο, «Το καπλάνι της βιτρίνας». Οπως έχει αναφέρει η ίδια, «ξεκίνησε επειδή διηγόμουν πολύ τις ιστορίες των παιδικών μου χρόνων με τον παππού μου στα παιδιά μου». Το 1964 επέστρεψε στην Ελλάδα, για να ξαναφύγει πάλι το 1967 με τον ερχομό της χούντας, αυτήν τη φορά για το Παρίσι, και να επιστρέψει οριστικά το 1974.

Με χιούμορ, τρυφερότητα, ωραία και δουλεμένη πλοκή, απευθύνεται κατευθείαν στην καρδιά των παιδιών. Δεν μιλά τυποποιημένα ή ευκολοχώνευτα. Τα θέματα του βιβλίου της εμπνέονται συχνά από προσωπικές της εμπειρίες και η υπόθεσή τους ξεδιπλώνεται παράλληλα με ιστορικά και πολιτικά γεγονότα, με τη δράση του λαού μας. «Το καπλάνι της βιτρίνας», «Ο μεγάλος περίπατος του Πέτρου», «Κοντά στις ράγες», «Μωβ ομπρέλα», «Ο ψεύτης παππούς», «Ο θείος Πλάτων» είναι κάποια μόνο από τα βιβλία της που τόσο έχουν αγαπηθεί και τα μηνύματά τους έχουν λάβει τη δική τους θέση στο μυαλό και στην καρδιά ενός παιδιού που μεγαλώνει.

Πολλά από τα βιβλία της έχουν μεταφερθεί στο θέατρο και στην τηλεόραση. Το σύνολο του έργου της έχει μεταφραστεί και κυκλοφορεί σε πολλές χώρες. Η ίδια είχε επίσης μεταφράσει αρκετά βιβλία από τα Γαλλικά, τα Ιταλικά και τα Ρωσικά, ανάμεσά τους και έργα του Τζιάννι Ροντάρι και της Βέρα Πανόβα. Εχει λάβει πολλά βραβεία και τιμητικές διακρίσεις, όπως το Βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών και τον Χρυσό Σταυρό του Τάγματος της Τιμής το 2015.

Κατά τη διάρκεια των εορτασμών των 100 χρόνων ΣΕΗ, είχε συμβάλει και συμμετάσχει ουσιαστικά, με ομιλία της σε εκδήλωση του σωματείου μας.

Την αποχαιρετάμε με θλίψη, εκφράζοντας τα βαθιά μας συλλυπητήρια στην οικογένεια και τους οικείους της.

Η κηδεία της θα γίνει την Τρίτη 3 Μάρτη, στις 12.00 στο Α’ νεκροταφείο Αθηνών, όπου αναπαύεται και ο σύζυγός της, Γιώργος Σεβαστίκογλου.

“Έφυγε” ο συνάδελφος Γιώργος Κοτανίδης

“Έφυγε” από κοντά μας, σε ηλικία 74 ετών, ο ηθοποιός, σκηνοθέτης και συγγραφέας, ο  συνάδελφος Γιώργος Κοτανίδης.

Πολιτικοποιημένος από πολύ νεαρή ηλικία, ανέπτυξε αντιδικτατορική δράση, την οποία πλήρωσε με διώξεις, φυλακίσεις και βασανιστήρια. Υπήρξε μέλος του ΔΣ του ΣΕΗ και Αντιπρόεδρος την περίοδο 1977-1980.

Ως πολύπλευρος καλλιτέχνης που υπήρξε, έδωσε σπουδαίες ερμηνείες ως ηθοποιός στο θέατρο και τον κινηματογράφο, ενώ παράλληλα ασχολήθηκε και με τη λογοτεχνία ως συγγραφέας, αλλά και ως εκδότης.

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Τελείωσε τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου το 1970 και αμέσως μετά συμμετείχε στη δημιουργία του Ελεύθερου Θεάτρου, όπου παρέμεινε την περίοδο 1970-75.

Συνεργάστηκε με πολλούς ηθοποιούς, θιάσους, σκηνοθέτες, ερμηνεύοντας ρόλους σε όλα τα θεατρικά είδη. Πήρε μέρος στις παραστάσεις «Όπερα του ζητιάνου» του Τζ. Γκέι, «Ιστορία του Αλή Ρέτζο» του Π. Μάρκαρη, «Η πτήση του Λίντμπεργκ» του Μπ. Μπρεχτ, ανάμεσα σε πολλές άλλες. Συνεργάστηκε με την Ελληνική Σκηνή της Άννας Συνοδινού, τη Νέα Πορεία, την Παιδική Σκηνή της Ξένιας Καλογεροπούλου, με τον Μιχάλη Κακογιάννη, τον Γιάννη Χουβαρδά και το Θέατρο του Νότου, την Κατερίνα Ευαγγελάτου, την Barbara Veber, τον Σωτήρη Χατζάκη και τον Ludovic Lagarde, ερμηνεύοντας ρόλους σε όλα σχεδόν τα θεατρικά είδη όπως «Δον Κιχώτης» του Λεωνίδα ντε Πιαν με την Ε.Λ.Σ., «Όλοφ στις Φυλλωσιές» του Λαρς Noρέν (Απο Μηχανής Θέατρο).

Την τελευταία 5ετία έπαιξε στο έργο του Εντζό Κορμάν «Η θύελλα επιμένει» και στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, το έργο «Ομπίντα, Οι τελευταίες ώρες του Νίκου Ζαχαριάδη», που έγραψε ο ίδιος και το οποίο χαρακτήρισε ως «προσωπικό του στοίχημα». Τελευταία του θεατρική παρουσία στο σανίδι ήταν το θεατρικό έργο «Δείπνο», σε σκηνοθεσία της Λίλλυ Μελεμέ.

Το 2004 ίδρυσε τον θίασο «Σαλτιμπάγκοι» και ανέβασε πολλά έργα όπως το «QED ή Τι απέδειξε ο κύριος Φάυνμαν» του Πήτερ Παρνέλ, (Φάυνμαν) (2004-2005) και το «Bal-Trap» του Xavier Durringer, (2005).

Κινηματογραφικά και τηλεοπτικά, συμμετείχε σε ελληνικές και διεθνείς κινηματογραφικές παραγωγές. Ανάμεσά τους «Βίος και Πολιτεία» του Νίκου Περάκη, «Παραγγελιά» του Παύλου Τάσιου, «Τον καιρό των Ελλήνων» του Λάκη Παπαστάθη, «Hard Bodies Nr 2» του Mark Griffiths, «Der Joker» του Marco Serafini, «Το Μαντολίνο του λοχαγού Κορέλλι» του Τζων Μάντεν και πολλές, πολλές άλλες. Πρωταγωνίστησε σε κωμικούς και δραματικούς ρόλους, σε τηλεοπτικές σειρές της κρατικής και της ιδιωτικής τηλεόρασης, σε θεατρικά έργα για την ΕΡΤ καθώς και σε διεθνείς τηλεοπτικές παραγωγές.

Έγραψε σενάρια για ταινίες (“Πάμπτωχοι Α.Ε.”, κ.ά.), ντοκιμαντέρ και πολλές τηλεοπτικές εκπομπές. Σαν συγγραφέας μας άφησε την νουβέλα του «Περί Μαιάνδρου» και το μυθιστόρημα «Απρόσμενα Αισθήματα». Το 2004 κυκλοφόρησε το μυθιστόρημά του «Οι σαλτιμπάγκοι» και αργότερα η μαρτυρία – χρονικό «Όλοι μαζί, τώρα!». Το 2015 κυκλοφόρησε η συλλογή «Ηθοποιός σημαίνει φως;».

Θα τον αποχαιρετήσουμε την Πέμπτη 30 Ιανουαρίου, στις 12 μμ στην εκκλησία της Αγίας Σοφίας Ακροπόλεως, Διονυσίου Αρεοπαγίτου 45.

Συλλαλητήριο Πέμπτη 30/1/2020 στο Σύνταγμα, στις 18.30, ενάντια στη υπογραφή της συμφωνίας για τις ΝΑΤΟϊκές βάσεις

Συμμετέχουμε στο συλλαλητήριο της ΕΕΔΥΕ ενάντια στην ελληνοαμερικάνικη συμφωνία!

Προσυγκέντρωση του Σωματείου μας την Πέμπτη 18.00 στην Παλαια Βουλή.

Οι ηθοποιοί έχουμε καθήκον να καταδικάσουμε μαζικά την ανανέωση, επέκταση, ενίσχυση της επικίνδυνης Συμφωνίας Ελλάδας – ΗΠΑ για τις βάσεις, που μετατρέπει τη χώρα μας σε απέραντο πολεμικό ορμητήριο και το λαό μας σε στόχο των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών.

Ακολουθει το πλήρες κείμενο της ανακοίνωσης του ΣΕΗ.

Κάλεσμα του ΟΕΘ στο 5ο φεστιβάλ του οργανισμού (ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ)

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Ο Οργανισμός Εταιρικών Θιάσων του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών (Ο.Ε.Θ.-Σ.Ε.Η.) διοργανώνει το 5ο Φεστιβάλ Εταιρικών Θιάσων.

Παρά τη διακοπή της κρατικής χρηματοδότησης με την κατάργηση της Εργατικής Εστίας ο Ο.Ε.Θ. συνεχίζει να στηρίζει την ενίσχυση των εταιρικών θιάσων των μελών του Σ.Ε.Η., διεκδικώντας παράλληλα μέσα από την συνολική δράση του Σωματείου όλες τις συνθήκες και τις προϋποθέσεις για την ουσιαστική ανάπτυξη της θεατρικής παραγωγής.

Σκοπός του Φεστιβάλ είναι η προώθηση της συνεταιριστικής ιδέας και της συλλογικής εργασίας στο θέατρο. Παράλληλα αποτελεί σημείο συνάντησης των συναδέλφων που αγωνιούν και παλεύουν για την τέχνη τους, που αντιπαλεύουν την λογική της εμπορευματοποίησης του πολιτισμού και της εκμετάλλευσης των ανθρώπων της τέχνης.

Το Φεστιβάλ θα πραγματοποιηθεί 3-10 Φεβρουαρίου στο Θέατρο ΒΑΦΕΙΟ, Αγ. Όρους 16 και θα συμμετέχουν 5 εταιρικοί θίασοι. ( Με εξαίρεση Τρίτη 4-2-20, θα δοθεί παράσταση στο Ξεν/χείο Μπάγκειον, Πλ.Ομονοίας 18.)

Είσοδος ελεύθερη για το κοινό.

**Για κρατήσεις θέσεων καλέστε στα τηλέφωνα του ΣΕΗ (210.3833742, 210.3817369) 9.00-17.00 και στο τηλέφωνο του ΟΕΘ (6956111678) 12.00-20.30.

Για το Δ.Σ. του Ο.Ε.Θ.,

Η Πρόεδρος

Ο Γενικός Γραμματέας

Δανάη Κατσαμένη

Γιώργος Τσαγκαράκης

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

5ο Φεστιβάλ Οργανισμού Εταιρικών Θιάσων

ΔΕΥΤΕΡΑ 3 ΦΛΕΒΑΡΗ 19.00
ΕΝΑΡΞΗ ΦΕΣΤΙΒΑΛ – ΘΕΑΤΡΟ ΒΑΦΕΙΟ

Ομιλίες από την πρόεδρο του ΟΕΘ Δανάη Κατσαμένη και τον πρόεδρο του ΣΕΗ Δημήτρη Αντωνιάδη.

Ακουστικό Live
“Μια βραδιά με εμβληματικά τραγούδια με αέρα ευρωπαϊκό, σε ερμηνείες πορτογαλικών fados και
άλλων μουσικών επιρροών. Μια κιθάρα και δύο φωνές σε ένα μελωδικό μουσικό ταξίδι..”

Το ντουέτο μουσικό σχήμα αποτελείται από τους:
Κατερίνα Πάλλη: φωνή
Γιώργος Αστρίτης: κιθάρα, φωνή

ΤΡΙΤΗ 4 ΦΛΕΒΑΡΗ 21.00
ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟΝ ΜΠΑΓΚΕΙΟΝ

ΥΒΟΝΝΗ από τη θεατρική ομάδα Γέφυρα.
Μία προσέγγιση στο έργο του Βίτολντ Γκομπρόβιτς.

ΠΕΜΠΤΗ 6 ΦΛΕΒΑΡΗ 21.00
ΘΕΑΤΡΟ ΒΑΦΕΙΟ

ΔΟΝ ΚΙΧΩΤΗΣ του Μιγκέλ ντε Θερβάντες από τη θεατρική ομάδα Θέση.

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 7 ΦΛΕΒΑΡΗ 21.00
ΘΕΑΤΡΟ ΒΑΦΕΙΟ

ΑΝΤΙΓΟΝΗ του Σοφοκλή από τη θεατρική ομάδα Σημείο Μηδέν.

ΣΑΒΒΑΤΟ 8 ΦΛΕΒΑΡΗ 21.00
ΘΕΑΤΡΟ ΒΑΦΕΙΟ

Η ΕΚΔΡΟΜΗ ΤΩΝ ΚΟΡΙΤΣΙΩΝ ΠΟΥ ΧΑΘΗΚΑΝ από την Ιωάννα Μπιλίρη. Βασισμένο στο ομώνυμο διήγημα της Anna Seghers.

ΚΥΡΙΑΚΗ 9 ΦΛΕΒΑΡΗ 20.00
ΘΕΑΤΡΟ ΒΑΦΕΙΟ

Προβολή Ντοκιμαντέρ 100 ΧΡΟΝΙΑ ΣΕΗ

ΔΕΥΤΕΡΑ 10 ΦΛΕΒΑΡΗ 21.00
ΘΕΑΤΡΟ ΒΑΦΕΙΟ

ΠΙΣΤΗ-ΑΓΑΠΗ-ΕΛΠΙΔΑ του Έντεν φον Χόρβατ από τη θεατρική ομάδα Anima.

Επιτυχής πραγματοποίηση της εκδήλωσης για την Καλλ. Παιδεία

Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε την περασμένη Δευτέρα (13/01/2020) η εκδήλωση/ συζήτηση του σωματείου σχετικά με την καλλιτεχνική παιδεία και τις θέσεις του ΣΕΗ πάνω στο θέμα.

Η εκδήλωση, που πραγματοποιήθηκε στην έδρα της Εταιρίας Ελλήνων Σκηνοθετών, στα Εξάρχεια, είχε την συμβολή ανθρώπων του θεάτρου αλλά και επιστημόνων, καθηγητών σε δραματικές σχολές, καθώς και σπουδαστών σε αυτές.

Μεταξύ άλλων, τοποθετήθηκαν για το ζήτημα οι: Κέλλυ Παπαϊωάννου (Διδάκτωρας ΕΜΠ, τμήμα Αρχιτεκτονικής), Ηρώ Ραζή-Αλεξανδράτου (Πρόεδρος Συλλόγου Σπουδαστών Σχολών Χορού, Θεάτρου και Κινηματογράφου) και η Μάνια Παπαδημητρίου. Παρέμβαση έκαναν ο Στέφανος Ληναίος και η Λίλα Καφαντάρη που διάβασε κείμενο του Δημήτρη Καταλειφού, ο οποίος δεν μπόρεσε να παρευρεθεί.

Ακολουθούν η εισήγηση του προέδρου του ΔΣ του ΣΕΗ, Δημήτρη Αντωνιάδη και φωτογραφικό υλικό από την εκδήλωση.

Το αμέσως επόμενο διάστημα θα ακολουθήσουν και οι υπόλοιπες ομιλίες/ τοποθετήσεις…

// Εισήγηση Δημήτρη Αντωνιάδη στην εκδήλωση του ΣΕΗ για την Καλλιτεχνική Εκπαίδευση

“Αγαπητοί φίλες και φιλοι, συνάδελφοι.

Σας καλοσωρίζουμε στην σημερινή εκδήλωση του ΣΕΗ για την καλλιτεχνική εκπαίδευση των ηθοποιών.

Με το σημερινό μας θέμα, ανοίγουμε σήμερα μια μεγάλη συζήτηση γύρω από ένα φλέγον ζήτημα του κλάδου μας, που απασχολεί  συνολικότερα το χώρο των καλλιτεχνών, ένα πρόβλημα που δυστυχώς παραμένει άλυτο δεκαετίες, με διαχρονική ευθύνη όλων των εκάστοτε κυβερνήσεων.

Στο Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών θεωρούμε καθήκον μας, πέρα από τους μεγάλους αγώνες στους οποίους πρωτοστατούμε από την ίδρυσή μας μέχρι και σήμερα για τα εργασιακά δικαιώματα των ηθοποιών και την ολόπλευρη πάλη για ζωή με αξιώσεις στο πλευρό όλων των εργαζομένων της χώρας μας, την μελέτη και την ανάπτυξη με τρόπο επιστημονικά και ιστορικά τεκμηριωμένο, αιτημάτων για καλλιτεχνικά ζητήματα και ζητήματα παιδείας, άρρηκτα βεβαίως συνδεδεμένα μεταξύ τους. Το Σωματείο μας, αναφέρω ενδεικτικά, έκανε την πρώτη σοβαρή προσπάθεια ίδρυσης επαγγελματικής δραματικής σχολής που μετέπειτα παραχώρησε στο εθνικό θέατρο και έγινε η σχολή του Εθνικού θεάτρου που ξέρουμε σήμερα. Εμπλούτισε σε όλες τις κρίσιμες περιόδους της ιστορίας μας,με τις θέσεις και τη δράση του, την πείρα του κινήματος, αλλά και τη συνείδηση του λαού μας,και συνεχίζει, βάζοντας προβληματισμούς και στόχους σε τομείς, όπως καλλιτεχνική εκπαίδευση, που την εποχή εκείνη υπήρξαν σχεδόν ανύπαρκτοι και σήμερα ιδιαίτερα προβληματικοί ώστε οι νεότερες γενιές καλλιτεχνών να μπορέσουν να έχουν τα μορφωτικά εφόδια για να προάγουν μέσα από την τέχνη τους την καλλιτεχνική δημιουργία για το λαό μας.

Χρειάζεται επίσης, να μελετήσουμε το επόμενο διάστημα με ιδιαίτερη προσοχή, ιστορικά, έως τώρα, την αλληλεπίδρασή της εξέλιξης και οργάνωσης της καλλιτεχνικής εκπαίδευσης στο χώρο μας,  με την ιστορική εξέλιξη και ανάπτυξη της θεατρικής εγχώριας παραγωγής.

Η απουσία της δημόσιας  ανώτατης καλλιτεχνικής εκπαίδευσης στους περισσότερους καλλιτεχνικούς τομείς, σε συνδυασμό με την έλλειψη πολιτικής βούλησης, την εξυπηρέτηση και συντήρηση μιας κατάστασης συμφερόντων και πελατειακών σχέσεων, καθώς και την διαρκή στόχευση της ιδιωτικοποίησης της παιδείας, κόντρα στις μεγάλες κοινωνικές κατακτήσεις του παρελθόντος, άφησαν ένα τοπίο στην καλλιτεχνική εκπαίδευση των ηθοποιών, που χαρακτηρίζεται από μία  πανσπερμία “σπουδών” στους οποίους καλείται ο κάθε ταλαντούχος νέος με όνειρα, να διαλέξει σαν μέσα σ’ ένα απέραντο ανατολίτικο παζάρι ελπίδας και πτυχίων, πού θα εναποθέσει, πέρα από την εμπιστοσύνη του, ένα δυσβάσταχτο ποσό χρημάτων.Έτσι, έχουμε τις δύο βασικές κρατικές δραματικές σχολές του Εθνικού και του Κρατικού θεάτρου, όπου διατηρούν τη μορφή της δημόσιας και δωρεάν φοίτησης, αλλά την λειτουργία και το περιεχόμενο των ιδιωτικών δραματικών σχολών, ικανές να απορροφήσουν ένα λιγοστό αριθμό σπουδαστών ανά έτος, και συνεχίζεται από κει και πέρα το πάρτυ στον ιδιωτικό τομέα, όπου αναγκάζεται να καταφύγει όποιος δεν τα κατάφερε στις προηγούμενες, με τις παραδοσιακές  δραματικές σχολές διαφόρων μεγεθών, στη συνέχεια τα εργαστήρια διαφόρων μεγεθών, οι σεμιναριακού τύπου σχολές, τα ΙΕΚ των δυο ετών ή του ενός, ενώ ταυτόχρονα στον ίδιο χορό έχουν μπει και κάμποσα πανεπιστημιακά ιδρύματα, όπως η ΑΣΚΤ Θεσ/κης ή θεατρικών σπουδών Ναυπλίου τα οποία μέσα από κάποια τμήματα δινουν κατεύθυνση υποκριτικής.

Την τελευταία χρονική περίοδο που διανύουμε, από το διάστημα που κυβέρνηση ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ, παρατηρούμε μια έντονη κινητικότητα στα ζητήματα των αλλαγών στην παιδεία .Mια διαδικασία που, παρά τη βιασύνη, απ’ ότι φαίνεται δεν έχει ολοκληρωθεί και την οποία θα πρέπει να  λάβουμε υπ’ όψιν, να την μελετήσουμε, καθώς αφορά και στις εξελίξεις στην  καλλιτεχνική παιδεία και  προχωράει με λιγότερο γοργούς ρυθμούς απ’ ότι θα ήθελαν, για ιδιαίτερους πολιτικούς και άλλους λόγους . Καθίσταται, παρ’ όλα αυτά, απόλυτα σαφές, πως πρόκειται για επιτάχυνση των διαδικασιών, έτσι όπως καθορίζονται από τις κατευθύνσεις της εποχής της συνθήκης του Μάαστριχτ, εξειδικεύονται αμέσως μετά, από την  Μπολόνια, που αφορά συγκεκριμένα στην παιδεία, στον ιδιωτικό χαρακτήρα της εκπαίδευσης και της άμεσης διασύνδεσης με την αγορά εργασίας στα μέτρα του μεγάλου κεφαλαίου, των ιδιωτικών επιχειρήσεων, της ανάπτυξης με γνώμονα το κέρδος και μακριά βεβαίως από την ικανοποίηση της ανάγκης της νεολαίας για ολόπλευρη μόρφωση με βάση το γνωσιακό καλλιτεχνικό και επιστημονικό αντικείμενο σπουδών. Και καθίσταται επίσης απόλυτα σαφές πως αποτελεί την επόμενη πράξη, ενός έργου που έμελε να προχωρήσει η τότε κυβέρνηση, παίρνοντας την σκυτάλη από την προηγούμενη για να την ξαναπαραδώσει στη νυν, ολοκληρώνοντας ένα τεράστιο αντεργατικό έργο που μετέτρεψε τους εργαζόμενους σε σύγχρονους σκλάβους και το επάγγελμά μας σε χόμπυ. Και το έργο συνεχίζεται.

Σημαντικός διαγράφεται για τους μονοπωλιακούς ομίλους της ΕΕ, με βάση τις εκτιμήσεις και αποφάσεις τους, όπως αποτυπώνονται και στη «δημιουργική ευρώπη 2014-2020» ο σπουδαίος ιδεολογικός ρόλος του Πολιτισμού και η ιδιότητά του να επιδρά θετικά σε άλλους τομείς της οικονομίας, αναβαθμίζοντας την κερδοφορία τους, με παραδείγματα την τουριστική βιομηχανιά, επικοινωνίες, αγορά ακινήτων, αλλά και της ίδιας της πολιτιστικής βιομηχανίας, ως ανώριμος μεν, αλλά γρήγορα αναπτυσσόμενος τομέας και με αυξημένες δυνατότητες κερδοφορίας. Συνεπώς αποτελεί μεγαλύτερη προτεραιότητα η άμεση ευθυγράμισση της λειτουργίας της καλλιτεχνικής παιδείας με την αγορά εργασίας και η προώθησή της ως αυτόνομο πεδίο επενδύσεων και κερδοφορίας, στήνοντας ένα τεράστιο γλέντι στις πλάτες των οικογενειών των λαϊκών στρωμάτων, για τις οποίες καταλήγουν οι σπουδές των παιδιών τους, για κάποιους, ένα άπιαστο όνειρο και για την πλειοψηφία ένα μεγάλο βάρος και μια πορεία τεράστιων θυσιών. Η ευχή της κατάκτησης της ανθρώπινης γνώσης μετατρέπεται μέσα από αυτόν τον μηχανισμό σε κατάρα.

Αξιοποιώντας, πλέον, τις ελλείψεις που διαδοχικά οι κυβερνήσεις, είτε δημιούργησαν είτε διατήρησαν, σε ένα τοπίο όπως περιγράψαμε, προωθούν αντιδραστικές αλλαγές, βαθιά ταξικές, αλλαγές που μετατρέπουν το δικαίωμα στη μόρφωση και την εκπαίδευση σε ατομική υπόθεση και που αποκλείουν τους νέους μελλοντικούς καλλιτέχνες από το ίδιο τους το μέλλον.

Στην προσπάθεια αυτή, γίνεται μεγάλος αγώνας ώστε να χειραγωγηθεί το κίνημα, μέσω και εκβιαστικών διλλημάτων στις τάξεις των εργαζομένων, ούτως ώστε να υιοθετηθούν και να περάσουν αναίμακτα οι κυβερνητικές θέσεις, προβάλοντάς τες άλλοτε ως το μικρότερο κακό ή άμεση λύση και άλλοτε ως το μόνο εφικτό ή προοδευτικό μέσα στον εργασιακό κατακερματισμό. Πρόσφατα παραδείγματα είχαμε με την στάση της ΠΟΘΑ στο ζήτημα προώθησης της ισοτιμίας, όπου μέσα από μια διαδικασία υιοθέτησης κυβερνητικών σχεδιασμών κατάντησαν να ισοτιμηθούν πτυχία μέχρι το 2003  σε μια ανύπαρκτη βαθμίδα, αφού τα ΤΕΙ εδώ και πολλά χρονια δεν υπάρχουν ,ανοίγοντας το παράθυρο αναγνώρισης και αντιστοίχησης των ιδιωτικών σχολών με τα πανεπιστήμια και αδιαφορώντας για όσους είχαν την ατυχία να τελειώσουν τη σχολή μετά το 2003. Ταυτόχρονα την ίδια ακριβώς περίοδο όλες οι συζητήσεις στο υπουργείο κατέληγαν στο ότι οι ιδιωτική καλλιτεχνική εκπαίδευση θα πρέπει να αντιστοιχηθεί με το επίπεδο 5 δηλαδή ΙΕΚ.  Γεγονός που σε τελική ανάλυση δημιουργεί ακόμα μεγαλύτερα κενά, κατακερματισμό, απόφοιτους διαφορετικών ταχυτήτων και εργαζόμενους διαφορετικών δικαιωμάτων. Η συζήτηση που βρίσκεται σήμερα σε εξέλιξη, από πλευράς κυβέρνησης, με το αντιδραστικό σύστημα των βαθμίδων, είναι κομμένη και ραμμένη στις επιταγές της ΕΕ, στην ελεύθερη αγορά, όπου μας διευκολύνουν να γίνουμε πιο εύκολα μετανάστες ή εργαζόμενοι τριών και τεσσάρων ταχυτήτων, μέσα από πιστοποιημένες διαβαθμισμένες σπουδές. Η πάλη για την ισοτίμηση, έτσι όπως έχουν διαμορφωθεί οι εργασιακές συνθήκες και το νομικό πλαισιο γύρω από την λειτουργία συνολικότερα των σπουδών, αλλά και μέσα από  την φανερή τάση της κατεύθυνσης που δίνεται, θα αποτελεί πλέον αντικειμενικά υπονόμευση για τα συμφέροντα μας και το μέλλον μας.

Έτσι μπροστά μας ξετυλίγεται μια ιστορία κατά την οποία, στο βωμό της ισοτίμησης, αξιοποιώντας στην ίδια κατεύθυνση το ήδη αντιδραστικό νομικό πλαίσιο που διαμορφώθηκε το προηγούμενο διάστημα από το 2015 μέχρι σήμερα, ενισχύει τους ανταγωνισμό  και δημιουργεί τη δυνατότητα να μπουν στο παιχνίδι μεγάλες επιχειρήσεις που πιθανά ενδιαφέρονται να επενδύσουν στον τομέα της εκπαίδευσης, συμπεριλαμβανομένου και της καλλιτεχνικής παιδείας. Γεγονός που βέβαια ευνοεί στην κατεύθυνση της συγκέντρωσης των καλλιτεχνικών σχολικών δομών, ιδιωτικών και μή, πράγμα που αν και μέχρι στιγμής δεν έχει εμφανιστεί δεν αποκλείεται να έρθει στο προσκήνιο το επόμενο διάστημα. Μέσα σε αυτό το σκηνικό, μπαίνουν στην κούρσα της επιβίωσης ή αναβάθμισης καθιερωμένες δραματικές σχολές, μαζί και οι κρατικές, ακόμα και τα πανεπιστήμια, δημιουργώντας κύκλους σπουδών που εναρμονίζονται με αυτές τις κατευθύνσεις των βαθμίδων και που τελικά δημιουργούν ένα ακόμα πιο κατακερματισμένο τοπίο, που άμεσο αντίκτυπο θα έχει και στις εργασιακές σχέσεις, αφού δημιουργεί πολλών ταχυτήτων απόφοιτους. Αλλά ακόμα πιό σημαντικό, απομακρύνει το σύστημα σπουδών από το ίδιο το ζητούμενο της εκπαίδευσης και της παιδείας συνολικότερα ως κατάκτηση της ανθρώπινης γνώσης , ως δικαίωμα. Αυτό που λέγεται δικαίωμα στη μόρφωση και στην παιδεία και που στο δικό μας το χώρο δεν υπήρξε ποτέ ουσιαστικά, τουλάχιστον στο βαθμό που θα μπορούσε κανεις να πει ότι σε άλλους χώρους είχε κατακτηθεί, απομακρύνεται ακόμα περισσότερο.

Δεν είναι διόλου τυχαίο το γεγονός, ότι επανέρχεται στις συζητήσεις διαρκώς το ζήτημα της επαναφοράς της άδειας άσκησης επαγγέλματος στους ηθοποιούς, αποκρύπτοντας την αλήθεια για τις πραγματικές εξελίξεις, καθώς γίνεται συνειδητά η προσπάθεια να συνδεθεί άμεσα με το πρόβλημα της καλλιτεχνικής εκπαίδευσης, θέλοντας να δημιουργήσει αυταπάτες, ότι κόντρα στη σύγχρονη πραγματικότητα, θα δημιουργηθεί μία όαση για τους ηθοποιούς όπου οι άριστοι και επαρκώς σπουδαγμένοι συνάδελφοι, επιτέλους θα στελεχώσουν το δυναμικό των θεατρικών σκηνών στη χώρα. Όμως κανένας νόμος από αυτούς που μας έφεραν ως εδώ δεν έχει καταργηθεί, καμμία συλλογική σύμβαση δεν έχει επανέλθει, το καθεστώς απληρωσιάς και ανασφάλιστης εργασίας χειροτερεύει και το μόνο που θα έκανε μια τέτοια άδεια κάτω από αυτές τις συνθήκες θα ήταν να συνεχίζουμε να πεθαίνουμε στην ψάθα, κάνοντας και δυο τρεις ακόμα δουλειές, αλλά με την άδεια του ηθοποιού. Αλήθεια με τις νέες διαδικασίες που προωθούνται στην παιδεία, ποιοί θα δικαιούνται άδεια; Αυτοί που σπουδάζουν στην τέταρτη, στη πέμπτη ή στην έκτη βαθμίδα; Και πόσο θα κοστίζει αυτό;

Παράλληλα, οι ενέργειες που προωθούνται σε αυτό που λέγεται ισοτίμηση και τα αποτελέσματα του τα είδαμε, αφορούν στην ουσία στην αναγνώριση ως ισότιμων των ιδιωτικών δραματικών σχολών με τα δημόσια πανεπιστήμια, εξέλιξη που το σωματείο μας έχει αντιπαλέψει κατά τη διάρκεια της μακρόχρονης δράσης του.  Δηλαδή μέσα σε μία δεξαμενή ιδιωτικών και δημόσιων «στα λόγια» σπουδών   θα οξύνεται η αντιπαράθεση για το ποια δικαιώματα κατοχυρώνει το κάθε ίδρυμα, το οποίο θα αυξάνει το κόστος του ανάλογα με τα δικαιώματα που παρέχει. Απλούστατα δηλαδή, προωθείται πιο άμεσα  ο ανταγωνισμός για την επικράτηση κάποιων ιδρυμάτων.

Το Σωματείο μας χρόνια πάλεψε την ισοτίμηση των πτυχίων μας, τουλάχιστον την περίοδο, σε μια διαφορετική κατάσταση, όπου υπήρχε και κάτι να ισοτιμηθούμε. Επίσης χρόνια παλέψαμε το ζήτημα της άδειας άσκησης επαγγέλματος ως προς το εκπαιδευτικό της σκέλος καθώς το υπόλοιπο σκέλος αποτέλεσε μοχλό αποκλεισμού των συναδέλφων, κάτι που βιώνουμε και σήμερα με άλλη μορφή.

Σήμερα, έπειτα από την τροπή και και το βάθος της αντιδραστικής κατέυθυνσης που έχουν δρομολογήσει οι νέες εξελίξεις, καλούμαστε να σταθούμε και πάλι με το βάρος που μας πρέπει και με ευθύνη απέναντι στην ιστορία μας.

Απαιτούμε και παλεύουμε άμεσα για την ίδρυση Ανώτατου επιπέδου Πανεπιστημιακών Ιδρυμάτων Δραματικής Τέχνης με σπουδές που θα εντάσονται στο ευρύτερο σύστημα παιδείας, δωρεάν και δημόσιο, με περιεχόμενο καταρτισμένο επιστημονικά και καλλιτεχνικά.

Παράλληλα  για τους μέχρι τώρα απόφοιτους των ιδιωτικών δραματικών σχολών αναγνωρισμένων από το κράτος απαιτούμε την άμεση αντιστοίχηση  τους με τη νέα πανεπιστημιακή δομή, με άμεσες διαδικασίες υπό την ευθύνη του πανεπιστημίου και που θα οδηγήσει σε ακριβώς ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις των παλιών και νέων πτυχιούχων με ότι αυτό νομικά συνεπάγεται.

Μόνο έτσι θα αποφευχθεί πραγματικά η υποβάθμιση των

πτυχίων τους.

Απαιτούμε και παλεύουμε για τη δημιουργία δημόσιων κέντρων Καλλιτεχνικής Παιδείας στα όρια κάθε δήμου, που θα παρέχουν δωρεάν τις απογευματινές ώρες Καλλιτεχνική Εκπαίδευση.

Απαιτούμε και παλεύουμε την ανάπτυξη των αναγκαίων υποδομών για την Ανώτατη Δημόσια και Δωρεάν Καλλιτεχνική Εκπαίδευση, παράλληλα με την αξιοποίηση αυτών που ήδη υπάρχουν στις κρατικές ή εποπτευόμενες σχολές.

Ζητάμε το πέρασμα της ευθύνης για την Καλλιτεχνική Εκπαίδευση από το

υπουργείο Πολιτισμού στο υπουργείο Παιδείας.

Είναι στο σύνολό του ένα αίτημα ώριμο, σύγχρονο, αναγκαίο και επίκαιρο. Ένα αίτημα όπου η υλοποίησή του θα δώσει λύση στα χρονίζοντα προβλήματα καλλιτεχνικής παιδείας στη χώρα μας.

Σήμερα περισσότερο από ποτέ,πρέπει να φωτιστούν με ειλικρίνεια και καθαρότητα οι αιτίες που δημιουργούν το πρόβλημα της Καλλιτεχνικής Εκπαίδευσης, οι στόχοι και οι διεκδικήσεις που πρέπει να βάλει συνολικά ο κόσμος της Τέχνης και ο τρόπος που το επόμενο διάστημα θα εκφραστεί διεκδικητικά η υλοποίησή τους.

Μέσα από την πολυετή πείρα μας, τις επεξεργασίες μας, τη στάση και τη θεώρησή μας απέναντι στα προβλήματα του κλάδου μας, πιστεύουμε ακράδαντα, πως με τις θέσεις μας δίνουμε απάντηση σε προβλήματα που διαιωνίζονται καθώς και σε νέα που διαμορφώνονται. Κυρίως όμως η απάντηση θα δωθεί, μέσα από τη ζύμωση των αιτημάτων μας με τους συναδέλφους, ώστε αυτά να παράξουν αγώνα και μέσα από την πάλη και την δραστηριότητά μας να καταφέρουμε να αποσπάσουμε το αυτονόητο.

Το αυτονόητο για το οποίο ζούμε και πονάμε καθημερινά. Την τέχνη μας και το μέλλον της.

Γιατί η Τέχνη αποτελεί όπλο που έχουμε υποχρέωση να το στρέψουμε απέναντι στην αδικία, με στόχο να γίνει ο κόσμος καλύτερος…

Σας ευχαριστούμε.”

Εκδήλωση για την καλλιτεχνική εκπαίδευση

Δελτίο Τύπου

Το Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών διοργανώνει εκδήλωση/συζήτηση για την Καλλιτεχνική Εκπαίδευση τη Δευτέρα 13/01/2020 και ώρα 18.00 στην Εταιρεία Ελλήνων Σκηνοθετών (Τοσίτσα 11, Εξάρχεια)

Σας καλούμε να συζητήσουμε από κοντά τις θέσεις του σωματείου που αφορούν στην καλλιτεχνική εκπαίδευση  με βάση και τις συνολικότερες εξελίξεις στην παιδεία αλλά και την εργασία.

Παρακαλούμε ενημερώστε μας για την παρουσία σας το συντομότερο  δυνατό.

*τηλέφωνα επικοινωνίας ΣΕΗ: 2103833742 και 2103817369

Για τον Θάνο Μικρούτσικο

Αθήνα, 30/12/2019

Δελτίο Τύπου

To Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών αποχαιρετά με μεγάλη θλίψη το μεγάλο δημιουργό Θάνο Μικρούτσικο, που έχασε την πολύχρονη μάχη με τον καρκίνο, το Σάββατο 28 Δεκέμβρη.

Το τεράστιο έργο του, συνδέθηκε με το λαό, με τους εργαζόμενους. Μας συντρόφευσε και θα συνεχίσει να μας συντροφεύει σε κάθε μικρό και μεγάλο αγώνα.

Γεννήθηκε στην Πάτρα το 1947. Ξεκίνησε τις μουσικές σπουδές του σε μικρή ηλικία στη Φιλαρμονική Εταιρεία Πατρών και στο Ελληνικό Ωδείο. Σπούδασε Μαθηματικά στο Μαθηματικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Αθηνών, ενώ παράλληλα μελέτησε αρμονία, αντίστιξη, φούγκα και σύνθεση με τον καθηγητή – συνθέτη Γ. Α. Παπαϊωάννου. Βασικό θέμα που απασχολούσε τον Θάνο Μικρούτσικο, από την αρχή κιόλας της συνθετικής του διαδρομής, ήταν η μελοποίηση της ποίησης.

Συνεργάστηκε με πολλούς Έλληνες και ξένους σκηνοθέτες, γράφοντας μουσική για δεκάδες θεατρικά έργα, τα οποία έχουν παρουσιαστεί σε ολόκληρο τον κόσμο. Το 2002 τιμήθηκε για τη μουσική του στο θέατρο με το βραβείο «Δημήτρης Μητρόπουλος» από το Κέντρο Μελέτης και Έρευνας του Ελληνικού Θεάτρου (Θεατρικό Μουσείο). Σημαντική ήταν η προσφορά του και στον κινηματογράφο αλλά και στο μουσικό θέατρο.

Μέσα από τα τραγούδια του κατάφερε και έβαλε στο στόμα των ανθρώπων λόγια των Ναζίμ Χικμέτ, Γιάννη Ρίτσου, Βλαδίμηρου Μαγιακόφσκι, Μάνου Ελευθερίου, Μπέρτολτ Μπρεχτ, Άλκη Αλκαίου, Μανόλη Αναγνωστάκη, Φώντα Λάδη, Νίκου Καββαδία, Μιχάλη Γκανά, Κώστα Παπαγεωργίου, Κώστα Τριπολίτη, Λίνας Νικολακοπούλου, Κώστα Λαχά, Γιώργου Κακουλίδη, Χριστόφορου Λιοντάκη, Οδυσσέα Ιωάννου και πολλών ακόμα. Πολλοί είναι και οι ξένοι ποιητές που είχε μελοποιήσει. Άλλωστε, η μελοποίηση του Θ.Μικρούτσικου είναι αυτή που επέτρεψε να κατανοηθούν τα «κρυμμένα» της ποίησης του Καββαδία, που μέχρι τότε θεωρούνταν «ελάσσων» ποιητής.

Τεράστια ήταν και η παρουσία του στη δισκογραφία. Έδωσε εκατοντάδες συναυλίες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό και έχει συμμετάσχει ή έχουν παιχτεί έργα του σε πολλά διεθνή φεστιβάλ μουσικής. Έργα του έχουν παρουσιαστεί από πολλές μεγάλες ορχήστρες και ορχήστρες μουσικής δωματίου και τα έχουν διευθύνει σπουδαίοι μαέστροι, ανάμεσά τους οι Αλέξανδρος Μυράτ, Jerzy Swoboda, Adrew Davis, Kazuyoshi Akiyama, Louis Devos, Λουκάς Καρυτινός, Άλκης Μπαλτάς κ.α.

Πολυπράγμων και πρωτοποριακός πειραματίστηκε με επιτυχία σε διάφορα μορφικά στοιχεία.

Ο Θάνος Μικρούτσικος έχει συνεργαστεί με όλους σχεδόν τους σημαντικούς Έλληνες ερμηνευτές και μουσικούς και με πολλούς διεθνείς καλλιτέχνες. Το ταλέντο του, η σκληρή και συνεχής δουλειά, η συνεχής διεύρυνση των γνώσεών του, τον κατέστησαν και θα τον καθιστούν έναν από τους μεγαλύτερους συνθέτες που πέρασαν από τον τόπο μας.

Με την ελπίδα το έργο του θα συντροφεύει και τις νεότερες γενιές.

Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών”