Ανακοινώσεις

“Έφυγε” ο Αλέκος Ουδινότης

Έφυγε από την ζωή, σε ηλικία 85 ετών, ο συνάδελφος Αλέκος Ουδινότης. Ο συνάδελφος, μέλος του σωματείου από πολύ παλιά, έλαμψε στη σκηνή, όπως και στη ζωή.

Γεννήθηκε το 1935 στην Αθήνα και σπούδασε στη Δραματική Σχολή Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν.

Απ’ευθείας μετά την αποφοίτησή του (1960), αλλά ακόμη και κατά τη διάρκεια της πολυετούς συνεργασίας του με το ΚΘΒΕ, συμμετείχε και διακρίθηκε σε πολλές ελληνικές κινηματογραφικές παραγωγές («Μια αιωνιότητα και μια μέρα» το 1998, «Κατηγορώ τους δυνατούς» το 1970, «Ταπεινός και καταφρονεμένος» το 1968, «Κοινωνία ώρα μηδέν» το 1966, «Με λύγισε η φτώχεια» το 1965 και πολλές άλλες).

Συνεργάστηκε από το 1974 με το ΚΘΒΕ ως ηθοποιός και σκηνοθέτης σε πάνω από 30 παραστάσεις όπως: «Θείος Βάνιας» του Αντόν Τσέχωφ, σε σκηνοθεσία Κώστα Καζάκου (1993), «Πάρτι γενεθλίων» του Χάρολντ Πίντερ, σε σκηνοθεσία Στέλιου Γούτη (1989), «Ο υπάλληλος» του Μιχαήλ Χουρμούζη, σε σκηνοθεσία Στέλιου Γούτη (1982), «Δύο απιστίες: Ασήμαντος πόνος/Επίδειξη μόδας» του Χάρολντ Πίντερ, σε σκηνοθεσία Μίνου Βολανάκη (1976), «Οι εχθροί» του Μαξίμ Γκόργκυ, σε σκηνοθεσία Γιώργου Μιχαηλίδη (1975), «Ο βυσσινόκηπος» του Αντόν Τσέχωφ, σε σκηνοθεσία Μίνου Βολανάκη (1974) και πολλές ακόμα παραστάσεις. Τελευταία του παρουσία στην σκηνή του ΚΘΒΕ ήταν το 1999 με την παράσταση «Η σιωπή της Άλκηστης» της Τίνας Στεφανοπούλου και της Ομάδας Νέμεση, σε σκηνοθεσία του ίδιου

Σε ανακοίνωσή του για τον θάνατο του συναδέλφου, το ΚΘΒΕ, μεταξύ άλλων αναφέρει:

“Το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος εκφράζει τη βαθιά του θλίψη για την απώλεια του αγαπημένου ηθοποιού Αλέκου Ουδινότη, που υπηρέτησε με ήθος το θέατρο και τον κινηματογράφο και διακρίθηκε σε σημαντικούς ρόλους.

Ο Αλέκος Ουδινότης υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους πρωταγωνιστές του ΚΘΒΕ. Η θητεία του σε αυτό ξεκίνησε το 1974 με την παράσταση «Ο βυσσινόκηπος» του Αντόν Τσέχωφ, σε σκηνοθεσία Μίνου Βολανάκη, ενώ η τελευταία του συνεργασία με το ΚΘΒΕ ήταν το 1999 στην παράσταση «Η σιωπή της Άλκηστης», την οποία σκηνοθέτησε ο ίδιος.”

Αποχαιρετώντας τον, ο φίλος και στενός συνεργάτης του, Λεωνίδας Βαρδαρός, έγραψε τα παρακάτω:

“Αγαπητέ Αλέκο,

Λένε ότι οι ηθοποιοί του θεάτρου ξεχνιούνται μετά το πέρασμα τους από τη ζωή.
Τους ρόλους που ερμήνευσες με πάθος για την τελειότητά τους, θα θυμούνται για πολύ το θέατρο και οι θεατές.

Τα τελευταία 20 χρόνια οι διευθυντές του ΚΘΒΕ δεν σε κάλεσαν να χαρίσεις ακόμα μια ερμηνεία στο θέατρο.

Καλό ταξίδι φίλε, παθιασμένε άνθρωπε του θεάτρου!

“Λεωνίδας Βαρδαρός.

Σχετικά με τις εξελίξεις της εξάπλωσης του νέου κορονοϊού

“Με τις πρόσφατες ραγδαίες εξελίξεις από την διασπορά του κορονοϊού και στην χώρα μας και την κατάσταση πανδημίας που επικρατεί παγκοσμίως, το Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών, εκφράζει ιδιαίτερη ανησυχία για την συνέχιση και τις προεκτάσεις του φαινομένου.

Από την Πέμπτη 12/03 με επίσημη ανακοίνωση της κυβέρνησης έκλεισαν όλοι οι χώροι μαζικής ψυχαγωγίας (θέατρα, κινηματογράφοι, μουσικές και θεατρικές σκηνές και γενικά ό,τι άφορα στο θέαμα ακρόαμα).

Όλος ο κλάδος, εργαζόμενοι σε θέατρο, τηλεόραση, κινηματογράφο, βιώνουμε μια εντελώς νέα, πρωτοφανή κατάσταση. Δεδομένου ότι δεν έχουμε πια, κανένα εισόδημα για να ζήσουμε, ακόμη κι όσοι εταιροαπασχολούμαστε (αφού έχουν κλείσει τα περισσότερα μαγαζιά), όλοι οι συνάδελφοι ζούμε στην ανασφάλεια και στον φόβο του τι ξημερώνει αύριο.

Η απίστευτα τραγική κατάσταση σε δημόσια νοσοκομεία και άλλες μονάδες υγείας, οι ελλείψεις σε προσωπικό, σε υποδομές, υλικά, αναλώσιμα, μόνο οργή και φόβο μπορεί να προκαλέσει όταν την ίδια στιγμή ωμά όταν σπαταλάν χρήματα για τους εξοπλισμούς του ΝΑΤΟ και κρατάνε κλειστά 110 και πλέον κρεβάτια ΜΕΘ σε όλη τη χώρα! Η απάντηση της κυβέρνησης στο υγειονομικό προσωπικό που διακινδυνεύει κάθε μέρα τη ζωή του προκειμένου να περιθάλψει ασθενείς, ήταν ένα «συμβολικό» χειροκρότημα, από όλους τους πολίτες, την ίδια στιγμή που η ομοσπονδία ενώσεων νοσοκομειακών γιατρών κάνει έκκληση στην κυβέρνηση έστω και αυτή τη στιγμή να ληφθούν όλα τα μέτρα για να μην διακινδυνεύσουν συνάνθρωποι μας που θα μπορούσαν να σωθούν.

Σαν να μην αρκούν οι ελλείψεις του ΕΣΥ, η κυβέρνηση και τα όπου γης παπαγαλάκια τους, κλείνουν σε όλες τις πτώσεις την “ατομική ευθύνη” και την δημιουργία ενός “ανθρώπινου τείχους προστασίας”. Ευθύνη που πραγματικά πρέπει να αναλάβει ο καθένας και η καθεμία, σχετικά με τις καθημερινές του συνήθειες στις κοινωνικές επαφές. Ευθύνη από την οποία, όμως, απαλλάσσεται η κυβέρνηση! Επικαλούνται την ατομική ευθύνη και μας καλούν να ‘Μείνουμε Σπίτι”, μα δεν μας λένε πώς θα καλύψουμε τις ανάγκες μας στο σπίτι, όταν οι λογαριασμοί δε σταματούν και δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη γι’ αυτό!

Αυτές τις μέρες έχουν ανακοινωθεί μια σειρά “μέτρα” που κύριο σκοπό έχουν την στήριξη των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων, των μεγάλων θεατρώνιδων και όχι των εργαζομένων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η αναστολή του συστήματος “ΕΡΓΑΝΗ”, κάτι που ουσιαστικά σημαίνει ότι οι εργοδότες δεν δίνουν ΚΑΝΕΝΑ ΛΟΓΟ στις λιγοστές υπάρχουσες δομές έλεγχου του κράτους (ΣΕΠΕ κλπ), σε σχέση με ωράρια, άδειες κλπ. Τους δίνεται η ευκαιρία να μειώσουν μισθούς, να απολύσουν, με το πρόσχημα της “ζημίας”, να καταστρατηγήσουν βασικά εργασιακά δικαιώματα. Οι εργοδότες προσπαθούν να εκμεταλλευτούν την κατάσταση θέλοντας να εδραιώσουν επιδιώξεις που είχαν για την επόμενη μέρα της επιδημίας, και η κυβέρνηση βρίσκει την τέλεια αφορμή να τους δώσει “βούτυρο στο ψωμί” τα δικαιώματα μας, τώρα!!! Είναι φανερό ότι και αυτή η κυβέρνηση αδιαφορεί σε τέτοιο βαθμό για τους εργαζόμενους που κυριολεκτικά ρισκάρει τη ζωή μας προκειμένου να «καλύψει τα δημοσιονομικά κενά».

Η έλλειψη Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, δυναμώνει την αβεβαιότητα, καθώς μας καθιστά εργασιακά ευάλωτους σε όλα. Στον χώρο μας που κυριαρχεί η απληρωσιά, η απλήρωτη πρόβα, το ωρομίσθιο, το ποσοστό, η έλλειψη της ΣΣΕ βγάζει μάτι. Ακόμα και σε όσες περιπτώσεις υπάρχει σύμβαση ορισμένου χρόνου (η και αορίστου) η απόδοση του μισθού ή του μεροκάματου γίνεται με όσα έχουν δηλωθεί (φανερά και “μαύρα”). Η δε, προσπάθεια Εταιρικών Θιάσων (ομάδων) για δημιουργία και ύπαρξη στον χώρο συντρίβεται από τα απίστευτα φορολογικά και ασφαλιστικά βάρη.

Ειδικά τώρα, σε συνθήκες πανδημίας τόσο έκτακτες κι ανεξέλεγκτες, αυτή η ασπίδα της ΣΣΕ κάνει αισθητή την απουσίας της παντού. Όλη την περασμένη δεκαετία, της κρίσης και των μνημονίων, δικαιώματα χρόνων κατακτημένα με αίμα εξαϋλώθηκαν στο όνομα των “εξορθολογισμών” και της “αναγκαίας διάρθρωσης” της οικονομίας. Αλλά ακόμη και με το πέρας αυτής της κρίσης, που μόνο οι εργαζόμενοι και τα φτωχά λαϊκά στρώματα πλήρωσαν, δεν ήρθε καμία ουσιαστική βελτίωση σε εργασιακά ή άλλα δικαιώματα, στην κανονικότητα, όπως έλεγε τάχα η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ότι θα γινόταν.

Η ύπαρξη και υποχρεωτικότητα της σύμβασης 10 χρονιά πριν, καθιέρωνε μια ασπίδα προστασίας μπροστά σε τέτοιου είδους έκτακτες καταστάσεις.

Χρειάζεται απ’ όλους μας σε τέτοιες ώρες να είμαστε σε επαφή με το σωματείο, να δείξουμε και να οργανώσουμε την αλληλεγγύη μας για όσους έχουν ανάγκη.

Παρακολουθούμε κάθε ώρα τις εξελίξεις, παρεμβαίνουμε σε εργοδότες για διεκδικήσεις συναδέλφων.

Διαμορφώνουμε ένα πλαίσιο αιτημάτων, με αφορμή τη νέα αυτή κατάσταση.

Οργανώνουμε παράσταση διαμαρτυρίας του προεδρείου του ΔΣ, την Τρίτη 17 Μάρτη στις 11.00 πμ. στο υπουργείο Εργασίας.

Διεκδικούμε:

• Συλλογική Σύμβαση Εργασίας σε κάθε χώρο, υποχρεωτικές για τους εργοδότες.

• Εποχικό Βοήθημα με επέκτασή του και σε συνάδελφους που εργάζονται ως “εμψυχωτές” η άλλες συναφείς ειδικότητες σε escape rooms και άλλους χώρους (εσωτερικούς κι εξωτερικούς).

• Να υποχρεωθούν από την Επιθεώρηση Εργασίας οι εργοδότες να καταβάλλουν τα οφειλόμενα στους εργαζόμενους, μέχρι τη λήξη της σύμβασής τους. Καμιά αλλαγή σύμβασης. Καμιά απόλυση.

• Μείωση των προϋποθέσεων για επίδομα ανεργίας και Εποχικό Βοήθημα. Καμία μείωση σε δώρο Πάσχα, από το σταμάτημα λειτουργίας των χώρων εργασίας μας.

• Πρόσληψη μόνιμου ιατρικού, νοσηλευτικού προσωπικού για να ανοίξουν όλα τα κλειστά κρεβάτια Μονάδων Εντατικής Θεραπείας, αλλά και για να μπορεί να γίνει 24ωρη η λειτουργία όλων των Μονάδων Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας, ώστε να αποσυμφορηθούν τα νοσοκομεία.

• Να υπάρξει πλήρης εξοπλισμός όλων των δημόσιων υπηρεσιών με τα προβλεπόμενα είδη απολύμανσης και προφύλαξης, παρεχόμενα δωρεάν από το κράτος στον πληθυσμό, για να σταματήσει η απαράδεκτη αισχροκέρδεια.

• Με κυβερνητική απόφαση να διασφαλιστούν πρόσθετες άδειες, με πλήρεις αποδοχές και ασφάλιση:

– Σε όσους εργαζόμενους νοσούν.

– Σε όσους εργαζόμενους αναγκάζονται να απέχουν από την εργασία τους, λόγω έκτακτων μέτρων πρόληψης.

– Σε όσους καλούνται να αναλάβουν τη φροντίδα αρρώστου παιδιού ή ηλικιωμένου μέλους της οικογένειάς τους.

– Σε όσους καλούνται να παραμείνουν με τα παιδιά τους στο σπίτι, εξαιτίας του προληπτικού κλεισίματος των σχολείων και των βρεφονηπιακών σταθμών.

• Να σταματήσουν αμέσως οι πλειστηριασμοί κύριας κατοικίας, οι διακοπές σε ρεύμα, νερό και τηλέφωνο.

Το συνολικό κόστος πρέπει να το αναλάβουν κράτος και μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι και όχι οι εργαζόμενοι.

Για το ΣΕΗ,

Ο Πρόεδρος Η Γεν. Γραμματέας

Δημήτρης Αντωνιάδης Ήρα Ρόκου.”

Ματαίωση αυριανής κινητοποίησης

Το Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών ματαιώνει την αυριανή παράσταση διαμαρτυρίας στο υπουργείο εργασίας λαμβάνοντας υπόψη τις τελευταίες εξελίξεις και την κρίσιμη κατάσταση που υπάρχει στην χώρα μας με την πανδημία του νέου κορονοϊού.

Τα αιτήματα του σωματείου μας για τους εργαζόμενους του κλάδου, έχουν σταλεί στο υπουργείο.

Ανακοίνωση ΣΕΗ για τον νέο Κορονοϊό

“Αθήνα, 09/03/20

Ανακοίνωση ΣΕΗ για τον κορονοϊό

Το Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών παρακολουθεί με ανησυχία τις τελευταίες μέρες την εξέλιξη της επιδημίας του κορωνοϊού. Τα κρούσματα στη χώρα μας φέρνουν στην επιφάνεια τις χρόνιες ελλείψεις στο κρατικό σύστημα υγείας τον 21ο αιώνα, αποκαλύπτουν για άλλη μία φορά την αναλγησία όλων των μέχρι τώρα Κυβερνήσεων απέναντι στους εργαζόμενους, την υγεία των οποίων βαφτίζουν ως κόστος.

Τα χρόνια προβλήματα αντικειμενικά επιδεινώνουν την κατάσταση και τροφοδοτούν την ανασφάλεια και τον φόβο στους εργαζόμενους, ταυτόχρονα όμως αποτελούν και το έδαφος για να αναπτύσσεται η παραπληροφόρηση. Το κλείσιμο των θεάτρων(όπως και άλλων χώρων δημόσιων συναθροίσεων) αν προκύψει με κρατική ευθύνη με βάση επιστημονικές υποδείξεις, μπορεί να είναι μία προσωρινή λύση, αλλά δεν μπορεί να κρύψει κάτω από το χαλί , την πραγματική εικόνα.

Παράλληλα η εργοδοσία σε διάφορους κλάδους αξιοποιεί την υπαρκτή αγωνία για να εντείνει την επίθεσή της, να επιβάλλει αντιδραστικά μέτρα, ενώ ταυτόχρονα το κόστος της όποια πρόληψης- προφύλαξης μετακυλίεται στους ίδιους τους εργαζόμενους .

Έτσι και στο θέατρο, χώρο που αντικειμενικά έχει πληγεί σοβαρά από την έξαρση του κορονοϊού παρακολουθούμε τις τελευταίες μέρες μεγαλοεργοδότες ενοχλημένους από τη μείωση των κερδών τους να κατεβάζουν παραστάσεις χωρίς να δεσμεύονται για την κάλυψη και την τήρηση της συμφωνημένης σύμβασης με τους ηθοποιούς. Την ίδια στιγμή στους αντίστοιχους χώρους δεν έχουν αυξηθεί μέτρα προφύλαξης (αύξηση της καθαριότητας, αντισηπτικά σε όλους τους χώρους-καμαρίνια, φουαγιέ κ.λ.π) υπολογίζοντας και αυτά τα στοιχειώδη μέτρα ως κόστος.

Ο κλάδος μας, κλάδος με κατεξοχήν εποχικά εργαζόμενους ηθοποιούς ξέρει τι σημαίνει να κατεβαίνει παράσταση στη μέση της χρονιάς χωρίς εξασφάλιση των συμφωνηθέντων. Ουσιαστικά αντιστοιχεί με ανεργία ενός χρόνου, χωρίς να εξασφαλίζεται καν το επίδομα.

Ο κλάδος μας, κλάδος με μεγάλα ποσοστά ανασφάλιστης εργασίας ξέρει καλά τι σημαίνει ατομικό κόστος υγείας, έχει νιώσει στις πλάτες του τα κενά και τις ελλείψεις του δημόσιου συστήματος υγείας.

Ταυτόχρονα συναισθανόμαστε και την αγωνία των συναδέλφων μας που έχουν οι ίδιοι είτε μία εταιρική θεατρική ομάδα, είτε ένα μικρό θέατρο. Το κράτος οφείλει να πάρει μέτρα και για αυτούς παίρνοντας υπόψη όχι μόνο τις οικονομικές τους ανάγκες, αλλά και την συνεισφορά τους στο ίδιο το θέατρο, προσφορά που πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να συνεχίσουν να παρέχουν και στο μέλλον.

Παίρνοντας υπόψη μας όλα τα παραπάνω δηλώνουμε ότι δε θα δεχτούμε να αξιοποιηθεί το σοβαρό πρόβλημα του κορονοϊού προκειμένου να αθετηθούν συμβάσεις, να καταργηθούν τα δικαιώματα των ηθοποιών.

Απαιτούμε:

1.Να παρθούν άμεσα και με συνοπτικές διαδικασίες όλα τα απαραίτητα μέτρα στο Δημόσιο Σύστημα Υγείας . Άμεση πρόσληψη μόνιμων, πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης υγειονομικών όλων των ειδικοτήτων, για να καλυφθούν οι τεράστιες ελλείψεις που υπάρχουν στα νοσοκομεία και κέντρα Υγείας. Να στελεχωθούν πλήρως όλα τα δημόσια κέντρα Υγείας, νοσοκομεία, εργαστήρια και το ΕΚΑΒ. Να ανοίξουν όλες οι κλειστές ΜΕΘ. Να μονιμοποιηθούν οι εργαζόμενοι με ελαστικές μορφές απασχόλησης, χωρίς όρους και προϋποθέσεις.

2. Να παρθούν όλα τα αναγκαία προληπτικά μέτρα Υγείας και Ασφάλειας στα θέατρα στο πλαίσιο της εργοδοτικής ευθύνης π.χ αύξηση της συχνότητας καθαρισμού από κατάλληλα εξοπλισμένο προσωπικό, ύπαρξη αλκοολούχων αντισηπτικών σε όλους τους χώρους των θεάτρων.

3.Έκτακτο επίδομα από το κράτος για όλους τους συναδέλφους που ματαιώνονται οι παραστάσεις που παίζουν .

4. Τήρηση των συμβάσεων εργασίας. Δε δεχόμαστε αλλαγές λόγω μείωσης του κέρδους των εργοδοτών.

4. Έκτακτο επίδομα από το κράτος και για τις εταιρικές ομάδες και τους μικρούς θιασάρχες στο ύψος του επιδόματος των ηθοποιών και απαλλαγή από την τρέχουσα ατομική ασφαλιστική τους εισφορά για τους μήνες Μάρτη-Απρίλη, χωρίς απώλεια των ασφαλιστικών δικαιωμάτων. Να μη χαθεί καμία ρύθμιση λόγω μη δυνατότητας αποπληρωμής των τρεχουσών δόσεων για το 4μηνο σε εφορία, ασφαλιστικά ταμεία, τράπεζες, ΔΕΗ, άλλους λογαριασμούς.

Για το ΣΕΗ,

Ο Πρόεδρος Η Γεν. Γραμματέας

Δημήτρης Αντωνιάδης Ήρα Ρόκου”

Ακρόαση για ποντιακή παράσταση από το “Από Κοινού”

“Το Θέατρο Από Κοινού ζητά 3 άντρες Πόντιους ηθοποιούς (2 νέους κι έναν ώριμο) για παράσταση ποντιακού θεάτρου.

Θα προτιμηθούν όσοι ποντιακή διάλεκτο (ωστόσο δεν είναι απαραίτητη προϋπόθεση)

Βιογραφικά στο: apokoinou4@gmail.com έως την Κυριακή 8/03/20

τηλ επικοινωνίας: 2114057249″

Για τις δυνάμεις καταστολής στα νησιά

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ- ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΣΕΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ ΣΤΑ ΝΗΣΙΑ

Το Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών χαιρετίζει την αποφασιστική και μαχητική στάση των κατοίκων των νησιών του Β. Αιγαίου, που κατάφερε την απομάκρυνση των δυνάμεων καταστολής από τα νησιά.

Ο αγώνας των εργαζόμενων των νησιών, η αποφασιστική τους απάντηση απέναντι στα σχέδια της κυβέρνησης,  να επισφραγίσει το αίσχος του εγκλεισμού χιλιάδων προσφύγων και μεταναστών , μας αποδεικνύει περίτρανα πως όταν οι εργαζόμενοι θέλουν, μπορούν.

Τις τελευταίες μέρες άλλωστε, βρισκόμαστε μπροστά σε συνεχείς εξελίξεις, που όλες έχουν στο στόχαστρο τους εργαζόμενους.  Η κυβέρνηση, προκειμένου να προχωρήσει με ακόμα μεγαλύτερη ταχύτητα μια σειρά από μέτρα ενάντια σε εργαζόμενους και νεολαία, στέλνει τα ΜΑΤ και το στρατό να κάνουν απόβαση στα νησιά, να αποψιλώνουν τα δάση προκειμένου να περάσουν σαν άλλες «δυνάμεις κατοχής».  Στήνει κλούβες προκειμένου να κρατήσει έξω από το συνέδριο της ΓΣΕΕ τους πραγματικούς εργαζόμενους και να παρθούν αποφάσεις μεταξύ κυβέρνησης και εργοδοσίας, ώστε να διευκολυνθεί το έργο τους και η ανάπτυξή τους. Καταργεί και στην πράξη το άσυλο στέλνοντας αστυνομικούς, που έκαναν χρήση χειροβομβίδων κρότου λάμψης, την ώρα που μέσα στο πανεπιστήμιο βρίσκονταν φοιτητές.

Η καταμέτρηση θα μπορούσε να μη έχει τέλος.  Η κυβέρνηση είναι φανερό πως θα κάνει τα πάντα για να περάσει τα αντιλαϊκά μέτρα που έχει αποφασίσει, προκειμένου να σταθεροποιηθεί η οικονομία στις δικές μας πλάτες, με τους δικούς τους όρους.

Το αίσχος της βίας , είτε αυτή προέρχεται από τις δυνάμεις καταστολής, είτε από νομοσχέδια που μας στερούν κατεκτημένα δικαιώματα πρέπει να λάβει απάντηση.  Να συνεχιστεί ο αγώνας ενάντια στα σχέδια της κυβέρνησης, ενάντια στην εμπλοκή της χώρας στους ιμεριαλιστικούς σχεδιασμούς, ενάντια στο αντι-ασφαλιστικό νομοσχέδιο, ενάντια στην προσπάθεια φίμωσης των οργανώσεων των εργαζόμενων.

  1. Στεκόμαστε δίπλα στους πρόσφυγες που είναι τα θύματα των Ιμπεριαλιστικών πολέμων που διεξάγονται εδώ και χρόνια στην Περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, στο πλαίσιο της μοιρασιάς των πλουτοπαραγωγικών πηγών ενέργειας στις περιοχές αυτές.
  2. Απαιτούμε να κλείσουν τώρα όλα τα Hotspot και τα κέντρα κράτησης μεταναστών (ανοιχτού και κλειστού τύπου) και να δοθούν χαρτιά σε όλους τους μετανάστες ώστε να μεταβούν στην χώρα προορισμού τους.
  3. Ζητάμε την άμεση απεμπλοκή της χώρας μας από τους Ιμπεριαλιστικούς πολέμους, που με την συμμετοχή της στο ΝΑΤΟ, έχοντας κάνει απ’ άκρη σ’ άκρη την Ελλάδα ένα τεράστιο ορμητήριο Νατοϊκών Βάσεων (Σούδα, Λάρισα, Άραξος κ.α.), θέτοντας την χώρα μας ως μελλοντικό στόχο και βάζοντας έτσι σε κίνδυνο τον ίδιο τον Ελληνικό λαό.

Για το ΣΕΗ,

Ο Πρόεδρος

Η Γεν. Γραμματέας

Δημήτρης Αντωνιάδης

Ήρα Ρόκου

Έφυγε από την ζωή ο αγαπημένος Κώστας Βουτσάς

Έφυγε εχθές τα ξημερώματα από τη ζωή, σε ηλικία 88 ετών, ο μεγάλος ηθοποιός, συνάδελφος Κώστας Βουτσάς, που νοσηλευόταν το τελευταίο διάστημα σε νοσοκομείο με προβλήματα υγείας.

Γεννήθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 1931 στον Βύρωνα και μεγάλωσε πολύ φτωχικά σε μια, προσφυγική οικογένεια με καταγωγή από τους Επιβάτες Ανατολικής Θράκης.

Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Μακεδονικού Ωδείου, απ’ όπου αποφοίτησε το 1953 και αρχικά έλαβε μέρος σε παραστάσεις περιπλανώμενων θιάσων (μπουλούκια).

Στην 68χρονη θεατρική καριέρα του έχει παίξει σε όλα τα είδη θεάτρου. Αρχαίο δράμα, κωμωδία, Σαίξπηρ, σύγχρονο.

Στον κινηματογράφο, έχοντας συμμετάσχει σε πάνω από 100 ταινίες ελληνικής και ξένης παραγωγής (από το 1953), έχουν μείνει χαραγμένα στην μνήμη μας πλήθος χιουμοριστικών ενσταντανέ. Ξεχωρίζουν οι ερμηνείες του στο “Ανθρωπάκι”, “Νύχτα γάμου”, όπως αξέχαστος θα μείνει και στις ταινίες “Ο Φίλος μου Ο Λευτεράκης”, “Για Ποιόν Χτυπά η Κουδούνια” και πολλές άλλες. Κέρδισε το βραβείο ερμηνείας στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης για την ταινία “Ο έρωτας του Οδυσσέα” του Βασίλη Βαφέα.

Στην τηλεόραση, στις πάνω από 20 ελληνικές σειρές στις οποίες συμμετείχε από το 1973 (Βαριετέ), θα τον θυμόμαστε ιδιαίτερα για τις “Ο Ονειροπαρμένος”, “Ο Ανδροκλής και τα λιοντάρια του”, “Ιστορίες χωρίς δάκρυά”, αλλά και σε πιο σύγχρονες όπως η “Πολυκατοικία” και “Με τα Παντελόνια Κάτω”.

Για τους συναδέλφους στον κλάδο και το σωματείο ήταν πολύ αγαπητός και πάντα ευχάριστος και δοτικός. Για όλους θεατές και τους συναδέλφους ήταν παράδειγμα αγάπης για το θέατρο. Θα τον θυμόμαστε έτσι.

Το ΔΣ αποχαιρετά τον μεγάλο και αγαπημένο συνάδελφο και εκφράζει τα βαθιά συλλυπητήρια του στην οικογένεια και τους οικείους του.

Η κηδεία του θα πραγματοποιηθεί αύριο, Παρασκευή στο Α’ νεκροταφείο Αθηνών, μετά το λαϊκό προσκύνημα στη Μητρόπολη Αθηνών.

*Η σωρός του εκτίθεται και σήμερα σε λαϊκό προσκύνημα στην Μητρόπολη Αθηνών.

Την Τρίτη 18 Φλεβάρη 2020 απεργούμε, διαδηλώνουμε μαζί με το κοινό μας!

“Αθήνα,  11/02/20

Η Κοινωνική Ασφάλιση αφορά τη ζωή και την τέχνη μας.

Τώρα να αποσυρθεί το απαράδεκτο αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο!

Ο άθλιος νόμος Κατρούγκαλου – Βρούτση!

Την Τρίτη 18/02 απεργούμε και διαδηλώνουμε μαζί με το κοινό μας!

Συνάδελφοι,

Η Κοινωνική Ασφάλιση δεν είναι κάποια “ποσοστά αναπλήρωσης”. Αφορά την Υγεία, την Πρόνοια, την προστασία στη δουλειά, τις κοινωνικές παροχές, τις συντάξεις, τα εμβόλια των παιδιών, τα φάρμακα.

Όλοι μας γνωρίζουμε ποσό σημαντικό είναι να είσαι υγιής ,για να δουλέψεις για να παράξεις πολιτισμό και απ’ αυτή τη σκοπιά η κατάργηση της κοινωνικής ασφάλισης  είναι και για εμάς αίτια πολέμου όπως πολύ σωστά έχουν επισημάνει οι ταξικές δυνάμεις στο κίνημα .

Με το σημερινό νόμο, η ΝΔ έρχεται να θωρακίσει το νόμο Κατρούγκαλου του ΣΥΡΙΖΑ και να τον πάει ένα βήμα παραπέρα κλείνοντας όλα τα νομικά κενά. Προχωράει επιθετικά και γρήγορα, κορυφώνοντας ένα αντεργατικό κρεσέντο που έχει ξεκινήσει ήδη από το ’92 και που κάθε κυβέρνηση ως τώρα έβαλε το δικό της λιθαράκι,     ισοπεδώνοντας κάθε δικαίωμα.

Ενδεικτικά μόνο να σημειώσουμε ότι τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης πάνε στα 67 με προϋπόθεση τα 30 ασφαλιστικά χρόνια = 9.000 ένσημα για όλους, άντρες και γυναίκες ή 62 με 40 χρόνια ασφάλισης, δηλαδή 12.000 ένσημα!!!. Καμία εξαίρεση δεν υπάρχει για καμία κατηγορία εργαζομένων. Ενώ παράλληλα στο στόχο μπαίνουν ξανά τα ΒΑΕ και τα ένσημα το αυξημένων ασφάλιστρων, για τα οποία βέβαια δεν υπάρχει καμία διάταξη για τη     μείωση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησής τους. Αυτό βέβαια  για μας τους ηθοποιούς σημαίνει ότι σύνταξη δεν θα πάρουμε ποτέ! Όσο κι αν φαντάζει γοητευτικό για κάποιους  «να πεθάνουν στο σανίδι» οι κυβερνήσεις των τελευταίων αιτών διαχρονικά αλλά και     ειδικά  με το νέο νόμο για το ασφαλιστικό  μας διαβεβαιώνει ότι «θα πεθάνουμε στη  ψάθα»!!!

Είναι καθαρό οτι  κύριο στόχο τους έχουν να απαλλάξουν από κάθε ευθύνη σχετικά με την υγεία και τη σύνταξη την εργοδοσία και το κράτος και να τη φορτώσουν όλη στις πλάτες μας. Δηλαδή φέρνουν  τη πλήρη κατάργηση του κοινωνικού χαρακτήρα του ασφαλιστικού συστήματος. Τη μετατροπή του σε έναν ατομικό λογαριασμό, που το σύνολο των     εισφορών των εργαζομένων που είναι κατατεθειμένες σε αυτόν, θα τζογάρεται, θα παίζεται στο χρηματιστήριο και με ό, τι περισσεύει θα πρέπει να πληρώνονται φάρμακα, γιατροί, νοσοκομεία, αλλά και να ζήσουμε στα γηρατειά μας. Το μόνο που θα είναι καθορισμένο σε αυτό το σύστημα θα είναι το τι θα δίνουμε, ενώ κανένας δε  ξέρει τι θα παίρνουμε. Πάντα με τον κίνδυνο εννοείται να τα χάσουμε όλα , μένοντας χωρίς καμία σύνταξη, καμία     ασφάλιση, καμιά ιατροφαρμακευτική περίθαλψη…

Συνάδελφοι,

η «κοινωνική ασφάλιση» είναι δικαίωμα και δε θα αφήσουμε να παραδοθεί στα χέρια των επιχειρηματικών ομίλων της υγείας και της ασφάλισης! Υψώνουμε τη φωνή μας μαζί με όλων των εργαζομένων!

Διαδηλώνουμε την Τρίτη μαζί με το κοινό μας στις 10.30 στα Προπύλαια, με το πανό του σωματείο μας.

Απεργούμε από τις παραστάσεις και από κάθε χώρο δουλειάς μας, ζητώντας την κατανόηση του κοινού γιατί είμαστε κι εμείς εργαζόμενοι.

Οι αγωνιστικές κινητοποιήσεις του προηγούμενου διαστήματος, οι αποφάσεις εκατοντάδων σωματείων για απεργία, ο αγώνας των εργαζομένων της Γαλλίας όπου  καλλιτέχνες κινητοποιούνται για το ίδιο ζήτημα, μας γεμίζουν δύναμη για τη συνέχεια!

Διεκδικούμε:

  • Να αποσυρθεί τώρα το νομοσχέδιο!
    • Αποκλειστικά Δημόσια Κοινωνική Ασφάλιση & Δωρεάν Υγεία. Κατάργηση κάθε επιχειρηματικής δράσης.
      • Σύνταξη στα 60 έτη για τους άνδρες και στα 55 για τις γυναίκες. Επαναφορά των καλλιτεχνικών ειδικοτήτων που αφαιρέθηκαν από τη λίστα των Βαρέων και Ανθυγιεινών Επαγγελμάτων. Επαναφορά των μειωμένων ηλικιακών ορίων συνταξιοδότησης για τους εργαζόμενους στο θέαμα – ακρόαμα που πλήρωναν αυξημένο ασφάλιστρο (χορευτές, πνευστούς, ηθοποιούς, ηθοποιούς λυρικού μελοδράματος, τεχνικούς και μουσικούς θεάτρου). Μέτρα υγιεινής και ασφάλειας με ευθύνη του κράτους και της εργοδοσίας, σε θέατρα, νυχτερινά μαγαζιά και μουσικές σκηνές.
  • Ιατροφαρμακευτική περίθαλψη για όλους. Απόσυρση της εγκυκλίου Αχτσιόγλου που ορίζει την ασφαλιστική ικανότητα στα 75 ένσημα και κατάργηση του νόμου Πετραλιά που την τοποθετεί στα 100.
  • Κανένας άνεργος χωρίς επίδομα. Ο χρόνος ανεργίας να μετριέται ως συντάξιμος.
  • Επίδομα και άδεια μητρότητας για κάθε γυναίκα, χωρίς όρους και προϋποθέσεις.
  • Μείωση του απαραίτητου αριθμού ενσήμων για το εποχικό βοήθημα κάτω από τα 50. Να δικαιούνται το βοήθημα και οι εργαζόμενοι μουσικοί σε ωδεία και μουσικές σχολές.
  • Εγγύηση των αποθεματικών των Ασφαλιστικών Ταμείων από το κράτος. Επιστροφή των κλεμμένων από τις μεγάλες επιχειρήσεις που τα τρώνε εδώ και δεκαετίες. Να εισπραχθούν τα -πάνω από 17 δις που χρωστούν σήμερα οι μεγαλοεργοδότες. Καμία μείωση ασφαλιστικών εισφορών για εργοδότες.

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΛΛΗΝΩΝ ΗΘΟΠΟΙΩΝ”

“Έφυγε” η αγαπημένη συγγραφέας παιδικών βιβλίων, Άλκη Ζέη

«Εφυγε» τα ξημερώματα της Παρασκευής από τη ζωή, στα 97 της χρόνια, η συγγραφέας Αλκη Ζέη, που τα βιβλία της διαβάστηκαν, αγαπήθηκαν και συνεχίζουν να γοητεύουν γενιές παιδιών.

Η Αλκη Ζέη γεννήθηκε στην Αθήνα και πέρασε τα πρώτα παιδικά της χρόνια στη Σάμο, από όπου καταγόταν η μητέρα της. Έπειτα, η οικογένειά της εγκαταστάθηκε στο Μαρούσι και στη συνέχεια στην Αθήνα. Από πολύ μικρή ασχολήθηκε με το γράψιμο. Ηδη από τις πρώτες τάξεις του Γυμνασίου άρχισε να γράφει κείμενα για το κουκλοθέατρο. Γνωρίζει και γίνεται φίλη με την άλλη μεγάλη συγγραφέα που αγάπησαν τα παιδιά, την Ζωρζ Σαρή.

Κατά την περίοδο της Κατοχής εντάχθηκε στην ΕΠΟΝ και σπούδασε Φιλοσοφία του Θεάτρου στη Φιλοσοφική του Πανεπιστημίου των Αθηνών και υποκριτική στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Ωδείου Αθηνών. Τότε γνώρισε και τον Γιώργο Σεβαστίκογλου, θεατρικό συγγραφέα, με τον οποίο παντρεύτηκαν το 1945. Το 1957 μετακόμισαν στη Μόσχα και η Ζέη σπούδασε στο Τμήμα Σεναριογραφίας του Ινστιτούτου Κινηματογράφου της Μόσχας. Στη Μόσχα γράφει και το πρώτο της βιβλίο, «Το καπλάνι της βιτρίνας». Οπως έχει αναφέρει η ίδια, «ξεκίνησε επειδή διηγόμουν πολύ τις ιστορίες των παιδικών μου χρόνων με τον παππού μου στα παιδιά μου». Το 1964 επέστρεψε στην Ελλάδα, για να ξαναφύγει πάλι το 1967 με τον ερχομό της χούντας, αυτήν τη φορά για το Παρίσι, και να επιστρέψει οριστικά το 1974.

Με χιούμορ, τρυφερότητα, ωραία και δουλεμένη πλοκή, απευθύνεται κατευθείαν στην καρδιά των παιδιών. Δεν μιλά τυποποιημένα ή ευκολοχώνευτα. Τα θέματα του βιβλίου της εμπνέονται συχνά από προσωπικές της εμπειρίες και η υπόθεσή τους ξεδιπλώνεται παράλληλα με ιστορικά και πολιτικά γεγονότα, με τη δράση του λαού μας. «Το καπλάνι της βιτρίνας», «Ο μεγάλος περίπατος του Πέτρου», «Κοντά στις ράγες», «Μωβ ομπρέλα», «Ο ψεύτης παππούς», «Ο θείος Πλάτων» είναι κάποια μόνο από τα βιβλία της που τόσο έχουν αγαπηθεί και τα μηνύματά τους έχουν λάβει τη δική τους θέση στο μυαλό και στην καρδιά ενός παιδιού που μεγαλώνει.

Πολλά από τα βιβλία της έχουν μεταφερθεί στο θέατρο και στην τηλεόραση. Το σύνολο του έργου της έχει μεταφραστεί και κυκλοφορεί σε πολλές χώρες. Η ίδια είχε επίσης μεταφράσει αρκετά βιβλία από τα Γαλλικά, τα Ιταλικά και τα Ρωσικά, ανάμεσά τους και έργα του Τζιάννι Ροντάρι και της Βέρα Πανόβα. Εχει λάβει πολλά βραβεία και τιμητικές διακρίσεις, όπως το Βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών και τον Χρυσό Σταυρό του Τάγματος της Τιμής το 2015.

Κατά τη διάρκεια των εορτασμών των 100 χρόνων ΣΕΗ, είχε συμβάλει και συμμετάσχει ουσιαστικά, με ομιλία της σε εκδήλωση του σωματείου μας.

Την αποχαιρετάμε με θλίψη, εκφράζοντας τα βαθιά μας συλλυπητήρια στην οικογένεια και τους οικείους της.

Η κηδεία της θα γίνει την Τρίτη 3 Μάρτη, στις 12.00 στο Α’ νεκροταφείο Αθηνών, όπου αναπαύεται και ο σύζυγός της, Γιώργος Σεβαστίκογλου.

“Έφυγε” ο συνάδελφος Γιώργος Κοτανίδης

“Έφυγε” από κοντά μας, σε ηλικία 74 ετών, ο ηθοποιός, σκηνοθέτης και συγγραφέας, ο  συνάδελφος Γιώργος Κοτανίδης.

Πολιτικοποιημένος από πολύ νεαρή ηλικία, ανέπτυξε αντιδικτατορική δράση, την οποία πλήρωσε με διώξεις, φυλακίσεις και βασανιστήρια. Υπήρξε μέλος του ΔΣ του ΣΕΗ και Αντιπρόεδρος την περίοδο 1977-1980.

Ως πολύπλευρος καλλιτέχνης που υπήρξε, έδωσε σπουδαίες ερμηνείες ως ηθοποιός στο θέατρο και τον κινηματογράφο, ενώ παράλληλα ασχολήθηκε και με τη λογοτεχνία ως συγγραφέας, αλλά και ως εκδότης.

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Τελείωσε τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου το 1970 και αμέσως μετά συμμετείχε στη δημιουργία του Ελεύθερου Θεάτρου, όπου παρέμεινε την περίοδο 1970-75.

Συνεργάστηκε με πολλούς ηθοποιούς, θιάσους, σκηνοθέτες, ερμηνεύοντας ρόλους σε όλα τα θεατρικά είδη. Πήρε μέρος στις παραστάσεις «Όπερα του ζητιάνου» του Τζ. Γκέι, «Ιστορία του Αλή Ρέτζο» του Π. Μάρκαρη, «Η πτήση του Λίντμπεργκ» του Μπ. Μπρεχτ, ανάμεσα σε πολλές άλλες. Συνεργάστηκε με την Ελληνική Σκηνή της Άννας Συνοδινού, τη Νέα Πορεία, την Παιδική Σκηνή της Ξένιας Καλογεροπούλου, με τον Μιχάλη Κακογιάννη, τον Γιάννη Χουβαρδά και το Θέατρο του Νότου, την Κατερίνα Ευαγγελάτου, την Barbara Veber, τον Σωτήρη Χατζάκη και τον Ludovic Lagarde, ερμηνεύοντας ρόλους σε όλα σχεδόν τα θεατρικά είδη όπως «Δον Κιχώτης» του Λεωνίδα ντε Πιαν με την Ε.Λ.Σ., «Όλοφ στις Φυλλωσιές» του Λαρς Noρέν (Απο Μηχανής Θέατρο).

Την τελευταία 5ετία έπαιξε στο έργο του Εντζό Κορμάν «Η θύελλα επιμένει» και στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, το έργο «Ομπίντα, Οι τελευταίες ώρες του Νίκου Ζαχαριάδη», που έγραψε ο ίδιος και το οποίο χαρακτήρισε ως «προσωπικό του στοίχημα». Τελευταία του θεατρική παρουσία στο σανίδι ήταν το θεατρικό έργο «Δείπνο», σε σκηνοθεσία της Λίλλυ Μελεμέ.

Το 2004 ίδρυσε τον θίασο «Σαλτιμπάγκοι» και ανέβασε πολλά έργα όπως το «QED ή Τι απέδειξε ο κύριος Φάυνμαν» του Πήτερ Παρνέλ, (Φάυνμαν) (2004-2005) και το «Bal-Trap» του Xavier Durringer, (2005).

Κινηματογραφικά και τηλεοπτικά, συμμετείχε σε ελληνικές και διεθνείς κινηματογραφικές παραγωγές. Ανάμεσά τους «Βίος και Πολιτεία» του Νίκου Περάκη, «Παραγγελιά» του Παύλου Τάσιου, «Τον καιρό των Ελλήνων» του Λάκη Παπαστάθη, «Hard Bodies Nr 2» του Mark Griffiths, «Der Joker» του Marco Serafini, «Το Μαντολίνο του λοχαγού Κορέλλι» του Τζων Μάντεν και πολλές, πολλές άλλες. Πρωταγωνίστησε σε κωμικούς και δραματικούς ρόλους, σε τηλεοπτικές σειρές της κρατικής και της ιδιωτικής τηλεόρασης, σε θεατρικά έργα για την ΕΡΤ καθώς και σε διεθνείς τηλεοπτικές παραγωγές.

Έγραψε σενάρια για ταινίες (“Πάμπτωχοι Α.Ε.”, κ.ά.), ντοκιμαντέρ και πολλές τηλεοπτικές εκπομπές. Σαν συγγραφέας μας άφησε την νουβέλα του «Περί Μαιάνδρου» και το μυθιστόρημα «Απρόσμενα Αισθήματα». Το 2004 κυκλοφόρησε το μυθιστόρημά του «Οι σαλτιμπάγκοι» και αργότερα η μαρτυρία – χρονικό «Όλοι μαζί, τώρα!». Το 2015 κυκλοφόρησε η συλλογή «Ηθοποιός σημαίνει φως;».

Θα τον αποχαιρετήσουμε την Πέμπτη 30 Ιανουαρίου, στις 12 μμ στην εκκλησία της Αγίας Σοφίας Ακροπόλεως, Διονυσίου Αρεοπαγίτου 45.